In memoriam Jacques Vanhoudt (11 januari 1929 - 1 februari 2020)

Sommige mensen wandelen je leven binnen en blijven maar even. Anderen blijven langer en laten sporen na in ons hart zodat we voor altijd anders zijn. Vandaag kunnen we daarvan echt getuigenis afleggen. Droefheid maar tegelijk ook grote dankbaarheid om het afscheid van ere-directeur Jacques Van Houdt brengen ons in deze kerk samen. Als de dood heel dichtbij ons komt zijn wij gelukkig elkaar heel nabij.

Ere-directeur Jacques Vanhoudt van het Technisch Instituut Sint-Paulus in Mol was uit het goede hout gesneden. Hij wist op een onnavolgbare manier het kaf van het koren te scheiden. De school was zijn levenswerk. Hij was de hoeksteen waarop ook vandaag nog succesvol verder gebouwd wordt aan Campus Sint-Paulus om jongeren op te leiden tot volwaardige ‘vakmensen’. Dat was immers zijn droom: “Bouw onze jongeren om tot volwaardige vakmensen, tot mensen die eer doen aan zichzelf en aan het werk van onze grote schepper, God onze Vader.” De leerlingen waren zijn prioriteit.

Jacques was ingenieur van opleiding, maar zijn leven werd veel meer. Uit respect voor zijn scheppende God de Vader en uit liefde koos hij voor een laattijdige priesterroeping. Hij werd aalmoezenier bij het leger, godsdienstleraar in Turnhout en uiteindelijk directeur van het Technisch Instituut Sint-Paulus. Gedreven als hij was, ging hij geen uitdaging uit de weg. De verhuis van de Bergstraat naar Kruisven leidde hij in goede banen. Wie hem liefhad, volgde hem in zijn streven en de school werd alsmaar groter want de nabije nijverheidsinstellingen hadden nood aan goed opgeleide jongeren. Nog voor iedereen riep om een betere samenwerking tussen nijverheid en onderwijs, trok hij de stoute schoenen aan en stapte naar het ministerie, het verbond van het katholiek onderwijs en grote bedrijven in de buurt.

Wie onterecht aan het technisch onderwijs durfde te raken, vond in hem een te duchten tegenstander. De poging om in Mol een vernieuwd secundair onderwijs in te voeren kende bij hem geen genade en hij nam zijn ganse personeelskorps mee op sleeptouw om een ware kruistocht tegen die “onverstandige “vernieuwing op te zetten. Met glans en glorie won hij dat pleidooi, niet alleen in Mol maar ook in de Guimardstraat.

Zijn priester-zijn combineerde hij op een ongeëvenaarde wijze met het directeurschap. Toen zijn collega’s priesters een na een wegvielen en hij uiteindelijk alleen overbleef, nam hij gewetensvol de herderlijke taken op. Jaar na jaar ging hij de misvieringen voor in zijn schoolkapel.

De drang om altijd maar beter en beter te doen en het altijd maar groeiende aantal leerlingen, noopte onze directeur tot meerdere grootse logistieke uitdagingen. Maar ook hier kende hij de weg om moeilijke dossiers succesvol af te ronden. Hoe fier was hij toen voormalig bisschop Danneels persoonlijk naar Kruisven afzakte om de E-vleugel in te wijden!

Jacques wilde dat zijn school een weerspiegeling was van de maatschappij. Daarom stelde hij de ganse site tweejaarlijks ter beschikking van de lokale middenstand voor groots opgezette handelsbeurzen, legde hij internationale contacten, begon hij vrouwelijke leerkrachten aan te werven en organiseerde hij tentenkampen van het bisdom tijdens schoolvakanties.

Jacques Vanhoudt was ook de stuwende kracht achter de feestcommissie, een ploeg van collega’s die borg stond voor een optimale warme sfeer waarbij iedereen zich kon thuis voelen. Het leraarslokaal werd met zijn goedkeuring omgetoverd tot een ruimte waar eenieder zich kan thuis voelen, tijdens de schooluren, maar ook in het weekend.

Tot aan zijn pensioen gaf hij zich elke dag. Nadien trok hij zich terug in de Sint-Romboutstoren van waaruit hij graag de evolutie van de school volgde en gastheer speelde bij elk bezoek. Noodgedwongen werd hij opgenomen in het woon- en zorgcentrum Witte Meren van waaruit hij waardig afscheid van het leven genomen heeft.

André Van Genechten
Ere-directeur TISP
Voorzitter KSOM