In memoriam Jan Helsen (10 januari 1935- 19 november 2023)

Achtentachtig jaar geleden werd Jan Helsen op 10 januari geboren in Oud-Turnhout, als tweede zoon uit een gezin van vier kinderen. Later kreeg hij nog een broer en een zus. Jan groeide op in een christelijk, hardwerkend Kempens gezin waar de basis werd gelegd voor zijn fijne band met de familie gedurende zijn verdere leven.

Hij volgde zijn lagere school in Oud-Turnhout. Daar had hij veel vrienden. Hij was er ook in de chiro. Maar voor het secundair onderwijs trok Jan naar het seminarie in Hoogstraten. Dat was in die tijd behoorlijk ver. Hij was dan ook intern, wat betekende dat hij slechts een keer per semester naar huis mocht.

Een strenge opleiding genoot hij daar, maar ook toen al was hij voor een grapje nu en dan niet verlegen. Aan die tijd heeft hij vrienden voor het leven overgehouden. Daarna volgde de lange priesteropleiding in Mechelen tot grote vreugde van zijn ouders. Voor zijn legerdienst moest hij naar Duitsland. Op 8 juli 1961 werd Jan in Mechelen tot priester gewijd door kardinaal Seunens.

De dag nadien volgde een eremis in Oud-Turnhout. Er was een stoet en het hele dorp stond op stelten. 

Eerst werd Jan onderpastoor te Loenhout en vijf jaar later werd hij onderpastoor te Booischot. In beide parochies was hij zeer geliefd.

In 1976 kwam hij als pastoor naar Emblem.Vanaf het begin het eerste moment stond Jan dicht bij de mensen. Zo woonde hij eerst op de Hei en daarna op de Liersesteenweg.  Tot de nieuwe pastorij klaar was en hij zijn intrek nam in wat zijn definitieve thuis werd in de Voortstraat. Hier aan de boorden van de Nete was Jan echt gelukkig.

Dat geluksgevoel straalde af op zijn parochie, waar hij meeleefde met het lief en leed van zijn parochianen die hem meer en meer gingen appreciëren. Dat was ook te zien aan het kerkbezoek. De kerk zat steeds vol en dit was niet enkel voor zijn korte vieringen, maar vooral voor hetgeen hij te zeggen had tijdens de homilie. Die was zo to de point en concreet, dat mensen er een hele week mee verder konden.

In die tijd was hij ook even dienstdoend pastoor in Pulderbos.

In 2011 sloeg het noodlot echter toe, een hartoperatie met complicaties bracht hem in een coma, waardoor hij 17 dagen tussen leven en dood verkeerde. Maar naar eigen zeggen stuurde O.-L.-Vrouwke hem terug. Reeds na enkele maanden stond hij er weer en was de viering van zijn vijftig jaar priesterschap de aanzet om weer verder te gaan.

Nog twaalf jaar vierde hij met zijn mensen elk weekend eucharistievieringen.Van overal komen mensen naar Emblem om de vieringen bij te wonen om te genieten van de bezielende manier waarop Jan de mensen kon raken, en op die manier God dichter bij de mensen bracht.

62 jaar lang heeft Jan zijn taak met veel toewijding verricht en ondanks de crisistijd in de Kerk bleef hij staande en liet hij het vuur niet doven om zijn taak in Gods wijngaard vol te houden.

Jan was een optimist , hij kende de geneugten van de schepping en de evangelische waarden uitdragen was zijn levensstijl.

De laatste tijd ging het allemaal wat trager, Jan werd moe en drie weken geleden ging het niet meer. Maar zelfs in het ziekenhuis toen hij wist dat hij weldra naar O.-L.-Heer zou gaan, gaf hij nog een laatste boodschap aan de mensen van zijn parochie die luidde als volgt: “Breng mijn groeten over aan alle mensen en zeg dat ze moeten genieten van de tijd hier op aarde, want het kan zo vlug gedaan zijn.” Zijn grote wens was dat de gelovigen naar de kerk zouden blijven komen.

Jan was een warm man die de mensen van Emblem niet vlug zullen vergeten.

De parochie is dan ook enorm dankbaar dat zij zoveel jaren zulk een goed priester bij haar mocht hebben!

Chris Naveau
Parochieassistente