In memoriam Jef Snyers (24 januari 1939-20 mei 2022)

“Als droefheid om het gestorven leven je ten diepste raakt, kunnen herinneringen de pijn verzachten, zal genegenheid geschonken worden die voor altijd duurt.”

Geborgen in vele harten leven herinneringen aan Jef, de pastoor, de deken, de priester, onze nonkel,
gedachten die gekoesterd worden,
die warmte geven bij het koude van het afscheid nemen.

Dragende aanwezigheid in alle momenten van het leven.
Zijn priesterlijke taken werden met liefde vervuld.
Hij was mens voor mensen,
de herder die samenbracht,
verbondenheid schiep,
de uitdagingen voor het nieuwe aanging.

De ontmoetingen die nonkel Jef met mensen had, laten nu nog steeds een diepe indruk na.
Hij gaf zijn tijd en aandacht aan elke mens.
Hij sloot de mensen in zijn hart en leefde vanuit de liefde voor zijn parochianen.
Zijn leven als priester blijft een dragende dankbaarheid die voelbaar is in elke verdere stap in het leven.
Jef was iemand die zijn dankbaarheid om zijn priesterzijn naar iedereen uitstraalde. 

Het diepe geloof van nonkel Jef blijft aanwezig in al zijn verwezenlijkingen. 
Zoals hij steeds dankbaar was om de bezoeken die hij mocht ontvangen, zijn wij dankbaar om zijn gelovig voorgaan.

We leggen hem te rusten in Gods Liefde, de liefde die nonkel Jef aan zijn parochianen, vrienden en familie gaf.

E.H. Lieven Snyers
Deken Kempen-Oost