In Memoriam Juul Sterkens (4 augustus 1932 – 14 juni 2021)

Zijn leven was immers geen waterachtig gedoe, maar wijn. En dat wilde hij voor iedereen in alle eenvoud. Juul kon goed luisteren, en verwachtte dat ook van ons. Zo was hij vriend van iedereen geworden, speciaal van kinderen en zieken. Die kwamen altijd eerst, zoals bij Jezus. Dat was zo in Geel, Sterbos-Wuustwezel, Achtel-Rijkevorsel, en overal. Zijn familie was zijn alles. In zijn laatste mails, enkele dagen voor zijn dood, schreef hij nog: “Zij zijn er echt altijd voor mij.”

Juul was gul, een levensgenieter, een man van humor, een pientere kaarter, iemand die de lijm was om een ploeg samen te houden. Een elegante skiër. Hield van de natuur en vroege wandelingen en fietsen. Juul was een engel van een mens, een boodschapper van het goede. Hij was ook een diepgelovig man. In zijn laatste mails schreef hij telkens: “Ik ben rustig. Ik ben er klaar voor.”

Juul heeft deze wereld waar hij woonde, leefde en werkte een stukje meer bewoonbaar gemaakt, een steen in de rivier gelegd. Dan zal onze God van Liefde wel zeggen: “Juul, kom maar binnen in de vreugde van mijn Koninkrijk.”

Jef Cleymans