In memoriam Marcel Spruijt (31 december 1927 - 28 oktober 2023)

Marcel zag het levenslicht in Overpelt, op de laatste dag van het jaar 1927, als tweede in een gezin van zes kinderen. Als enige van de familie werd hij per vergissing ingeschreven met een gestipte 'ij' in zijn achternaam. Daar was hij fier op, en dat wilde hij ook zo op zijn uitvaartbrief.

Omdat vader bij de douane werkte, verhuisde het gezin regelmatig, maar rond 1950 vestigden ze zich definitief in Geel, op wat in die tijd bekend was als 'Achter-Pas'. Na zijn humaniora ging Marcel naar het seminarie in Mechelen. Tijdens de vakanties was hij sterk verbonden met de studentenbond Berkven.

Op 20 december 1953 werd hij priester gewijd in Mechelen. Merkwaardig detail: op dezelfde dag werden er drie seminaristen van Berkven priester gewijd, samen met een vierde Gelenaar van Ten Aard.
De drie volgende dagen waren er eremissen in de parochie St. Amands. Op 23 december was het de beurt aan Marcel, die geassisteerd werd door twee van zijn neven, Rik en Jos Spruyt. De laatste is door velen nog gekend, omdat hij in die tijd onderpastoor was in deze parochie en later pastoor werd in Holven.

Marcel werd benoemd tot leraar aan het Klein Seminarie van Mechelen. Toen in 1962 het aartsbisdom gesplitst werd, koos Marcel voor het bisdom Antwerpen en werd hij er benoemd tot leraar aan het pas opgerichte college van Heist-op-den-Berg. Een jaar later werd hij even benoemd in de parochie Brecht St. Michiel, maar dat verblijf was van korte duur. Hij moest terug naar de klas en werd leraar in het Sint-Lievenscollege van Antwerpen.

In 1966 kwam hij terug in Geel wonen en werd de gewaardeerde godsdienstleraar in de Technische School St. Jozef. Tot aan zijn pensioen was hij daar de minzame leraar en collega. Na zijn pensionering ging hij dienst doen bij zijn neef in Holven… en overal waar men hem vroeg. Hij werd ook lid van het zangkoor van de parochie St. Amands.

In 2020,  tijdens de covidperiode,  werd Marcel opgenomen in het ziekenhuis, om van daaruit te verhuizen naar het wzc O.L.Vrouw. Hij leefde opgeruimd mee met alle activiteiten. Toen wij volop bezig waren met de voorbereiding van de 70ste verjaardag van zijn priesterwijding, werd hij onverwachts terug opgenomen in het ziekenhuis. Vorige zaterdag is hij daar rustig overleden.

Moge de Heer hem opnemen bij alle heiligen, die wij op 1 en 2 november vierden.

E.H. Rik Aegten