In Memoriam Maurice Bloemen (1927-2016)

Als geboren Antwerpenaar (12 augustus 1957) ging Maurice Bloemen er zelfs prat op dat hij ook een beetje Limburger was. Korte tijd woonde de familie Bloemen in het Limburgse Overpelt. Na de lagere school ging hij naar het College in Essen. De oorlogsjaren en de woelige bevrijdingstijd waren niet gunstig voor rustige studies maar toch wilde hij zich wijden aan de dienst van de andere mensen en hun geluk. In 1947 werd hij geprofest in Sint-Truiden. Na het noviciaat en studies in Beauplateau en Leuven werd Maurice tot priester gewijd in 1952.

“Mens voor de mensen zijn, herder als God, trooster voor groot en klein, zo lief als God.”

Een jaar later kregen de Vlaamse redemptoristen van Rome de vraag om een missie op te starten in het Midden-Oosten, vooral bij de Chaldeeërs in Irak. Op vraag van de overste bereidde Maurice zich samen met zijn confrater Timon De Cock voor op hun zending naar het Midden-Oosten: studie van de taal en de Oosterse liturgie, gewoonten en grote verscheidenheid van de Oosterse Kerk. Ze waren dienstbaar in de pastoraal in een arme wijk Jdeidet van de hoofdstad Beiroet. In het centrum van Jdeidet bouwden zij een moderne kerk en een school voor de kinderen van de lagere graad en voor de eerste jaren van het middelbaar onderwijs. Pater Maurice was vele jaren de verantwoordelijke zowel in de parochie als in de school. In verder afgelegen gemeenschappen was hij tijdelijk op tocht voor het vieren van de liturgie en de bediening van de sacramenten. Na 25 jaar keerde hij terug naar Vlaanderen.

“Genade zaait Hij als zaad in hun hart, zijn Geest vernieuwt de tijd en heelt de smart.”

Van 1980 tot 1995 was hij onderpastoor-kapelaan in Sint-Jacobus-Schurhoven in Sint-Truiden, in een team van drie redemptoristen. Zijn eenvoudige en gemoedelijke omgang maakte hem tot vriend van velen: kinderen keken met verwondering naar de kapelaan met zijn baardje, jongeren zochten in hem de proost voor hun jeugdclub. Catechese en voorbereiding op de eerste communie en vormsel stonden voor een nieuwe uitdaging. Verenigingen wensten avondvergaderingen en verdiepingsgesprekken over geloof, Kerk, verbondenheid en inzet. Bewust dat een gelovige gemeenschap stoelt op verbondenheid, vriendschap en samenwerking kwamen wij samen voor een zomerse barbecue en/of parochiefeest. Die vele activiteiten vonden dan ook hun bekroning in het vieren van de liturgie en de sacramenten.

“Zieken omarmen, hun tranen verstaan, met hen de kruisweg ten einde toe gaan.”

De laatste twintig jaar was Maurice werkzaam in Antwerpen. In verschillende parochies was hij beschikbaar voor liturgische vieringen. Maar vooral was hij dienstbaar als aalmoezenier in de woonzorgcentra Lozanahof en Sint-Gabriël in Antwerpen. Op een begrijpelijke, korte en eenvoudige wijze wist hij de boodschap van het evangelie door te geven aan zijn mensen, die hem lief waren. Zij waren hem dankbaar voor zijn aanwezigheid, zijn vriendelijkheid en zijn woorden van bemoediging. Altijd was hij bezorgd om hun innerlijk vreugde en vrede.

Pater Maurice overleed in het woonzorgentrum Heilige Familie in Heist-op-den-Berg op 25 december 2016, gesterkt door de gebeden van de Kerk.

Pater André Schotsmans