Homilie bij Palmzondag 2022

Palmzondag 2022 - Homilie

Zusters en broeders, een van de vragen die ons bezighouden, vandaag meer dan ooit, is die van de macht? Wie neemt beslissingen? Wie bepaalt de loop der gebeurtenissen? De vraag van de macht is nooit ver weg, of het nu gaat om de staat, om het bedrijf, het gezin of de Kerk. Want macht betekent ook mogelijk machtsmisbruik en het gevaar van corruptie. 

Jezus doet zijn intrede in Jeruzalem als een koning. Mensen verwachten veel van Hem. Maar zijn succes is van korte duur. Vandaag "hosanna" (help ons); morgen "kruisig hem", geroepen door dezelfde menigte. Een menigte die aangewakkerd wordt door mensen die angstig hun macht beschermen! Voor Jezus lopen een paar momenten van toejuiching uit op een doodvonnis, de onrechtvaardige dood van de Rechtvaardige. Maar Jezus ondergaat die dood, hoe gruwelijk ook, niet zomaar. Hij aanvaardt de dood bewust en vrij. Hij wil immers beminnen tot het einde. Jezus brengt een andere logica: "De koningen van de volkeren oefenen heerschappij over hen uit, en hun machthebbers laten zich weldoeners noemen. Zo moet gij niet doen, maar wie onder u de voornaamste is, moet als de jongste wezen, en wie bevelen geeft als iemand die dient." (Lc 22,25-26).

Zo is Jezus. Zo is God. Provocatie voor de machtsmisbruiker … die in ieder van ons aanwezig is.

Het lijdensverhaal leert ons dat zelfs in de donkerste momenten een lichtpuntje ons vergezelt. Dit licht wordt weerspiegeld in Jezus' ogen wanneer hij Petrus aankijkt na diens verraad. Dan barst Petrus in tranen uit, tranen die zijn hart reinigen. Maar zien we Jezus’ blik? Hij kijkt ons aan – ieder van ons – vanop het kruis.

Zijn blik vol mededogen is veel indringender dan ons strengste oordeel over onszelf.

Zijn liefde is immers een vuur dat de zonde verteert. Niemand kan onverschillig blijven bij het zien van de gekruisigde Liefde. 

Ik nodig u uit, zusters en broeders, om naar Jezus te kijken. Om naar Hem te durven kijken. Te blijven kijken. Zodat zijn barmhartigheid de onze wordt en ook wij mede-lijden met allen die lijden. Ongeacht hun afkomst, leeftijd, huidskleur, sociale status of cultuur. In hun ogen zien we de blik van Jezus. Die ogen vragen: "En jij? Zie je wie ik ben?”