Luisteren en spreken met veel geduld
Vriendschappelijk en genegen, zo ziet deze ontmoeting eruit. De twee aureolen lijken samen te smelten om een hart te vormen, versterkt door de lijnen die uitgaan van de gebogen armen. Toch zijn de twee figuren duidelijk verschillend: de kledij, de haren, zelfs de wijze waarop hun baard groeit. De heilige Petrus en Paulus, vaak in één adem genoemd, worden door de Kerk op één dag gevierd: 29 juni is hun feestdag.
Het zal toch wel af en toe flink gekletterd hebben tussen deze broeders in het geloof. Het onstuimige, emotionele en impulsieve karakter van Petrus komt je op elke bladzijde van het evangelie tegemoet. Maar ook de gedrevenheid van Paulus voor de verkondiging van het Evangelie kan je moeilijk minimaliseren. Twee vurige predikanten die enkel willen dat mensen het verhaal van Jezus horen, zich erdoor laten raken en zich aansluiten bij een gemeenschap die leeft vanuit het geloof in de Verrezen Heer.
Het boek Handelingen verhaalt al vrij snel over botsende overtuigingen met betrekking tot het onderhouden van de joodse reinheidsvoorschriften en de besnijdenis voor de nieuwkomers uit het heidendom. De spanningen en conflicten over het volgen van de Thora komen onvermijdelijk aan het licht op de gemeenschappelijke maaltijden. Het mag voor ons een geruststelling en een troost zijn dat “allen die het geloof hadden aangenomen eensgezind waren (Hnd 2,44)” niet betekent dat iedereen gelijkvormig denkt. Maar, net als toen, vraagt het van ons dat we bereid zijn om met veel geduld te luisteren en te spreken. In Un temps pour changer schrijft paus Franciscus: “Geduld is de gave om te begrijpen dat belangrijke dingen tijd nodig hebben, dat verandering onverbiddelijk is, dat er grenzen zijn en dat we daarbinnen moeten werken terwijl we onze ogen op de horizon gericht houden, zoals Jezus deed.” Vaak willen we te snel en te efficiënt een weg banen door het woelige terrein van tegenstrijdige belangen. Er zijn gelukkig ook nog de zachte influisteringen van de Geest, al zijn die soms moeilijk te horen. “De stem van God legt nooit op, maar suggereert.”
Ja, Petrus en Paulus hebben verschillende standpunten. Maar ze zijn bereid om te luisteren naar elkaar en naar de Geest die hen beiden bezielt. Zelfs als het over een publieke terechtwijzing gaat, zoals Paulus vertelt in zijn brief aan de Galaten (Gal 2, 11-14). Paulus verwijt Petrus openlijk dat hij door zijn gedrag suggereert dat de heiden-christenen van een mindere categorie zijn zolang ze zich niet aan de joodse leefregels houden. Staan wij open voor wat anderen ons zeggen, uit liefde voor het Evangelie?
Het feit dat de Kerk beide apostelen op één dag viert en gedenkt, herinnert ons eraan hoe God verschillende karakters en standpunten gebruikt om zijn éne Kerk op te bouwen. Zo schat God ook onze uniciteit, onze eigen talenten en kwetsuren, naar waarde, terwijl Hij alles en allen thuisbrengt in zijn Liefde. Goddank!
Karen Germeys