Waken en bidden bij het kruis

Het is reeds een lange traditie (sedert 1995) dat jongeren op Goede Vrijdag in de Sint-Baafskathedraal waken bij het kruis. Vele mensen nemen er aan deel: alle generaties zijn vertegenwoordigd. De viering volgt de liturgie zoals voorzien op Goede Vrijdag, maar een gelegenheidskoor- en orkest ondersteunt met Taizé-liederen. Deze formule is intussen overgenomen in verschillende parochies.

In het passieverhaal volgens Johannes spreken de aanwezigen mee met de personages en met het volk. Het voelt vreemd aan om jezelf te horen zeggen: "Kruisig hem! Kruisig hem!"

• Lees hier de meditatie van bisschop Lode

In de 'grote voorbeden' die de liturgie voorziet werd gisteren gebeden voor het joodse volk en voor verzoening met de Palestijnen, voor Oekraïne en Rusland,  voor Gaza en Palestina, voor slachtoffers van misbruik, voor mensen op de vlucht en zonder papieren, voor mensen zonder uitzicht en perspectief, voor wie zoekend is en dus ook voor onszelf.
 

Een gehavend corpus wordt op een draagberrie gelegd voor het altaar. Jongeren leggen een roos op het lichaam en brengen kaarsen en wierook aan. In een lange rij schuiven de mensen aan om te knielen bij het kruis en hun hand op het corpus te leggen.

Wat vertrouwen mensen aan Hem toe op dat moment? 

De dienst eindigt onbestemd. Na voorlezing van het laatste stuk uit het passieverhaal waarin Jezus in het graf wordt gelegd, wordt het corpus weggedragen de duisternis in. De organist speelde gisteren een prachtige aria uit de Matteüspassie.

Onbestemd keerden we naar huis. Maar vanavond in de paaswake zal de kathedraal, aanvankelijk nog duister, geleidelijk aan verlicht worden door het licht van de verrezen Heer, zullen volwassenen gedoopt en gevormd worden en hernieuwen we allemaal onze doopbeloften. En is er weer een nieuw begin.

Zalig Pasen! 
 

Klik hier voor een fotoalbum