Dom André De Witte © IJD-Jongerenpastoraal Vlaanderen
Nieuwjaarsgroeten van bisschop André De Witte uit Ruy Barbosa
10/01/2017 - 20:51
Dom André De Witte is afkomstig uit het Oost-Vlaamse Scheldewindeke en 'fideï donum'-priester. Op 8 juni 1994 werd hij bisschop van het Baziliaanse bisdom Ruy Barbosa. In het jubeljaar 2000 besloot het bisdom Gent om te verzusteren met dit plattelandsbisdom in Brazilië. Concrete aanleiding was de schrijnende landproblematiek van de boeren zonder grond. Bisschop De Witte zei daar toen over:
Zowel de strijd om de grond (voor de grondloten, de sem-terra) als de strijd op de grond (voor de kleine boeren die een andere landbouwpolitiek nodig hebben) is een prioriteit in ons bisdom.
"De armoede wordt bestendigd door een ketting van problemen," vervolgde bisschop De Witte: "De armen hebben geen land (genoeg) om te bewerken; droogte doet dikwijls de oogsten mislukken, want er zijn geen middelen om die te overbruggen (geen waterpompen, reservoirs...); mannen moeten elders werk gaan zoeken, daardoor blijven velden onbewerkt enz. En toch:
De Kerk van Ruy Barbosa zingt liederen van hoop: “Volk van God, het beloofde land daar te zien in de verte, land door liefde heroverd... Ik loop diezelfde weg, iedere dag wat dichter bij het verhoopte land "(lied O povo de Deus).
In de zomer van 2013 vonden de Wereldjongerendagen plaats in Rio de Janeiro. Het waren de eerste WJD met paus Franciscus. De Vlaamse jongeren die met IJD deelnamen aan deze editie bereidden zich voor in het bisdom Ruy Barbosa. Ze beleefden er een intense 'missionaire week': een echte verbroedering en verzustering met de plaatselijke bevolking die bij hen een onuitwisbare indruk naliet.
Dom André stuurde de redactie van het diocesaan magazine KERKPLEIN een nieuwjaarsboodschap voor 2017. Hij doet dat aan de hand van dit gedicht van de Braziliaan Paulo Gabriel (Kerstmis 2016):
"Faz escuro mas eu creio." (Het is duister maar ik geloof.)
Verpletterd
weent een Syrisch kind in Aleppo
Oman Daqneesh is zijn naam.
En ontroostbaar
huilt het jongetje van de Guarani-Kaiowa
in het uitgebrande dorp.
In de verte klinkt nog de klacht
van een jongeman zonder toekomst
in de Afrikaanse nacht.
Ik zie de Eerste Wereld die zijn grenzen sluit
voor vluchtelingen zonder bestemming.
Ik voel de onmacht van de daklozen in de stad
en van de landloze boeren die zich verzetten
tegen de machtigen die hen verdrukken.
Het leven dat begint kreunt in een wrede wereld
en wij zwijgen!
Machteloos schreeuwt de gewonde aarde
door het blinde winstbejag
van perverse heersers.
En wij zwijgen!
Opnieuw wordt het land
in boeien geslagen
en verliest zijn rechten
door een schandelijke staatsgreep
En wij zwijgen!
Ondanks onze onverschilligheid
komt God ons tegemoet
In een kind uit de periferie
Nu eerst ons geschonden gelaat reinigen
terug de straat op
om de kreet te laten horen
van de vertrapte utopie
onze ziel versterken met liefde en tederheid
de altijd nieuwe uitdaging opnemen
van een mens geworden GOD!
Goede mensen,
Ik gebruik het gedicht van Paulo Gabriel (vertaald door Priester Frans Verhelle)
als mijn boodschap en om mijn wensen en bede uit te drukken voor een GELUKKIG 2017!
Een nieuw jaar vol van de gaven van God die mens werd, die al met ons is en ons vervult met vreugde en mogelijkheden.
Een Braziliaanse abraço, em Cristo sempre
+ André De Witte
