Geloofsavond in dekenaat Genk

De wind zweeg en de regen viel stil. Na een stormachtige dag verzamelden, in de tot rust gekomen herfstavond, vele enthousiaste gelovigen uit het grote vernieuwde dekenaat Genk - Maasmechelen in de sfeervolle kerk van de Bret in Genk.

Een warme glimlach verscheen op de gezichten bij de persoonlijke verwelkoming door deken Luc Herbots en bisschop Patrick Hoogmartens. Het deed de mensen zichtbaar deugd.

De zachte orgelmuziek verstilde en deken Luc nodigde de aanwezigen uit te 'luisteren' naar onze bisschop. De boodschap van mgr/ Hoogmartens klonk nabij en krachtig. Ons jaarthema 'Broederlijkheid ontdekken' volgt de de oproep van paus Franciscus en vindt een bron in Fratelli tutti.

Heel ons leven is immers een roeping tot broederlijkheid.

God is de Vader van alle mensen en daarom mogen wij dan ook iedereen als onze broeder zien. Luisteren vanuit de diepte, aandacht voor de gekwetste mens en een kritische kijk op onze cultuur vormen het fundament om onze broederlijkheid herontdekken.

Een oproep klonk om, als mensen onderweg, ons de Bijbelgeschiedenis eigen te maken, de liturgie te beleven en een biddend hart te hebben.

Het verlangen om een synodale kerk te zijn leeft: samen op weg. Drie pakkende getuigenissen volgden.

Marie Jeanne Dylst nam ons mee in het luisteren vanuit de diepte, geïnspireerd door Gods woord. Zij sprak over het verhaal dat mensen willen vertellen, vooral op ingrijpende momenten in hun leven.

Als wij dan kunnen luisteren met ons hart horen wij de stem van God in ieder mens.

Myriam François getuigde over dienstbaarheid, gevoed door de liturgie. 'Hem' nabij voelen sterkt je in die dienstbaarheid, net als het besef dat je elke dag  een nieuw blad krijgt.

Als laatste getuigenis mochten wij luisteren naar Liliana Bertinato: in onze cultuur je laten dragen door gebed.

Spreken over je geloof is niet evident maar opent meer deuren dan je denkt, en bidden is een beetje naast Jezus op de zetel gaan zitten en met Hem in gesprek gaan.

Veel krijgt dan plots een betekenis en zin.

Getuigen? Dat kan met of zonder woorden.

Het goed gevuld jaarprogramma van ons dekenaat werd daarna voorgesteld.

Momenten van samenzang vulden de kerk voelbaar met een grote vreugde. Het officiële gedeelte werd afgesloten met een gebedsmoment. Wie was de barmhartige in de parabel van de Samaritaan? “Ga dan en doet gij evenzo”, klonk het.

De zegen van onze bisschop mocht natuurlijk niet ontbreken. 'En ga dan allen heen in vrede', maar nog niet dadelijk, zo nodigde hij iedereen uit: “blijf nog maar even”.

De boodschap 'veel is mogelijk als je hart vervuld is van Hem' was een warme afsluiter. Het aangeboden drankje deed velen nog even blijven en maakte de tongen wat losser. Het deed deugd om erbij te zijn; het was een avond samen op weg.