Lourdes: een wereld van vriendschap en liefde
De diocesane bedevaart zal deze zomer niet plaatsvinden. Nochtans zou de organisatie een recordjaar tegemoet gaan. Pelgrimspastoraal en bedevaarten kennen in ons bisdom de laatste jaren een sterke groei. We spreken met Joni Van Gysegem (19), die vorig jaar voor het eerst mee op bedevaart ging, en met André Caubergs (64), die dit jaar voor de vierde maal op bedevaart naar Lourdes zou gaan.
Hoe leerde je de Limburgse Diocesane bedevaart kennen?
Joni Van Gysegem: Phylona Mennen en Tom Van Laer, begeleiders van de jongerengroep, kwamen tijdens de godsdienstles getuigen over de jongerenwerking van de Diocesane Lourdesbedevaart. Die getuigenis zette me aan om mij in te schrijven.
André Caubergs: Mijn doopmeter ging elk jaar op bedevaart naar Lourdes en had ook zelf een Lourdesgrot in de tuin. Als correspondent voor Paalonline kreeg ik van de Mijnwerkers-Brancardiers ook jarenlang sfeerfoto’s toegestuurd. Zo voelde ik me verbonden met de bedevaarders in Lourdes, en via de artikelen op website kon heel Paal hun bedevaart volgen.
De Mijnwerkers-Brancardiers porden me geregeld aan om mee te gaan. Nadat ik mijn eerste schroom overwon, maak ik nu zélf de fotoreportages voor Paalonline in Lourdes.
Welke rol speelt Maria in jouw leven?
André Caubergs: Maria, als moederfiguur, weet vele mensen dichter bij elkaar te brengen. En dat doet ze uiteraard niet louter in Lourdes. Bij Maria kun je altijd troost en steun vinden. Dit ervaarden we bijzonder sterk bij de stilgeboorte van onze kleindochter Liesje. Voor mezelf, mijn vrouw en mijn dochter bracht Maria toen steun.
Joni Van Gysegem: Ik vraag Maria geregeld om hulp om te bidden tot God. Voor het slapengaan volg ik wel eens een livestream van een Rozenkransgebed.
Wat doet een Lourdesreis met je?
André Caubergs: De voorbereidingen en de zendingsviering voorafgaand aan het eigenlijke vertrek zijn voor mij steeds rustgevende inspiratiemomenten. De bedevaart zelf is een intens gebeuren, van de eerste tot de laatste minuut. Met een lach, maar bovenal met veel bewondering voor alle helpende handen, voor de mijnwerkers-brancardiers die zich elke dag volop inzetten, voor het luisterend oor en de zorgende handen van de verpleging, voor de kookploeg en voor de jongeren. De lichtprocessie met het beeld van Maria, de internationale viering met duizenden gelijkgestemden maar ook de zalving door E.H. Jaak Janssen laten een diepe indruk op mij na.
Joni Van Gysegem: Door een Lourdesbedevaart krijg je een nieuwe blik op de wereld.
Je ervaart er een wereld van liefde en vriendschap, iedereen zorgt voor elkaar. Mijn eerste Lourdesbedevaart was dus een heuse eye-opener.
Tijdens zo’n reis komen er ook veel emoties los. Het gevoel echt iets te kunnen betekenen voor andere bedevaarders of voor zieken, dat maakt alles de moeite waard. Leeftijdsgrenzen verdwijnen er ook, het maakt niet uit tot welke generatie of groep je behoort, iedereen is solidair met elkaar.
Dit jaar geen Lourdesbedevaart door het coronavirus. Hoe ervaar je dat gemis?
Joni Van Gysegem: In eerste instantie stemde de annulering me best droef. Maar onze gezondheid gaat beslist voor. Ik tel nu al af naar volgend jaar!
André Caubergs: Ook ik vond de annulering jammer. Ik ga het contact met de andere bedevaarders en de intense vieringen beslist missen. Een Mijnwerker-brancardier uit Paal maakte een poster van de grot van Maria vanuit de gedacht: “Als wij niet naar Maria kunnen gaan, dan komt Maria wel naar ons.” Ook in Limburg hebben we mooie kapelletjes, die ik tijdens wandelingen ook beter in me probeer op te nemen.
Bekijk ook het interview van Radio 2 met mgr. Hoogmartens over de impact van corona op de bedevaarten:
