Vastenbrief mgr. Hoogmartens

Mgr. Hoogmartens wijst ons deze veertigdagentijd op de wijze waarop wij als christen ons leven kunnen 'delen', naar voorbeeld van twee missionarissen.

Dierbare broeders en zusters

Goede vrienden

In de voorbije maand zijn twee grote missionarissen uit ons bisdom overleden. De een, pater Jeff Hollanders uit Oudsbergen, was 55 jaar lang werkzaam in Zuid-Afrika. Hij woonde de laatste jaren, nagenoeg
als enige blanke in een wijk van vijfentwintigduizend armen.
Hij werd gekneveld en vermoord teruggevonden. Later vond men de daders… via zijn eigen gsm, die ze hadden buitgemaakt.

De andere grote missionaris was monseigneur Maurice Plevoets uit Genk. Meer dan zestig jaar was hij werkzaam in zijn geliefde Kinshasa. Hij hielp er mee aan de stichting van de Universiteit Lovanium en kreeg
er later een eredoctoraat. Tegelijk zette hij zich een leven lang in voor studenten en in het bijzonder voor alleenstaande jonge moeders.
Zijn devies was: “Hier ben ik Heer, om uw wil te doen.”

De beide missionarissen deelden hun hele leven met de mensen naar wie zij gezonden waren. Zij leefden eenvoudig, zij waren trouw aan hun engagement en straalden een evangelische vreugde uit.
Bij de uitvaart van pater Hollanders waren drieduizend armen aanwezig. Het lichaam van mgr. Plevoets werd teruggebracht naar Kinshasa,
dat in die zestig jaar zijn tweede thuis geworden was.

Het “gedeelde leven” van beide missionarissen doet mij denken aan het “delen”, waartoe ook Broederlijk Delen ons in de komende veertigdagen-tijd wil toe oproepen.

Broederlijk Delen, dat trouwens als vastenactie ook bijna zestig jaar geleden ontstond, roept ons op om te delen, wederkerig, niet vanuit
een paternalistische of bevoogdende houding, maar vanuit solidariteit en zelfs vanuit een heilige verontwaardiging tegenover armoede en onrecht in de wereld. Over wat dit onrecht jegens de armsten betekent, zouden missionarissen ons heel veel kunnen vertellen!

Om ons een houding van “delen” eigen te maken is het niet voldoende om affiches te bekijken, een getuigenis te beluisteren of af en toe
een storting te doen. Het hart van Broederlijk Delen kan maar kloppen wanneer het gevoed wordt door de geloofsdynamiek van de veertig-dagentijd, waarvan het een uitdrukking wil zijn.
Vandaar dat ik jullie in enkele lijnen die dynamiek van de veertigdagen-tijd wil aangeven vanuit de grote zondagsevangelies van de vasten.
Ze willen ons de komende vijf zondagen helpen gróeien in geloof:

De eerste zondag van de veertigdagentijd vertelt ons hoe Jezus zélf bekoord werd in de woestijn. Ook wij kunnen in de vasten leren te weerstaan aan de listen van de duivel in ons leven.
We zouden moeten spreken over wat dit vandaag betekent.
De tweede zondag van de vasten doet ons de “heerlijkheid” zien, die Jezus aan drie van zijn leerlingen openbaarde.
Ze reikt tot aan de overzijde van lijden en dood en helpt ons
de uiteindelijke bestemming van elke mens te zien in Gods nabijheid.
Dan is er de derde zondag. Jezus ontmoet een Samaritaanse vrouw aan een waterput. Ze vraagt Hem om water, maar Hij spreekt haar van Levend Water, dat ook onze grootste dorst
kan stillen.
Zulke diepe woorden zullen ons ook toegezegd worden op de vierde zondag van de veertigdagentijd. Een man die blind was
van zijn geboorte af, ontvangt het licht van het geloof en wordt herboren.
De vijfde zondag horen we over Jezus’ diepe ontroering om Lazarus die gestorven is. In Gods kracht doet Hij hem opstaan
uit het graf, als voorafbeelding van Zijn eigen opstaan, met Pasen.

Generaties lang werden de mensen door de zondagen van de veertigdagentijd geholpen om dieper te zien, om te begrijpen wat
“de listen van de duivel” zijn, maar ook om te vatten wat “heerlijkheid”, “licht” of “levend water” in een mensenleven kunnen betekenen.
Ze wisten zich door de beleving van die veertigdagentijd zelfs “herboren” worden, en proefden zo zélf de “ontroering van Jezus”, het medelijden van God, dat hen aanzette tot “delen”.

De Limburgse missionarissen, die onlangs gestorven zijn na een leven van “delen” met de armsten of met studenten in een arm land, tonen ons dat “delen” zinvol is en een bijzondere vreugde schenkt, wanneer het vanuit de Heer kan worden beleefd. Zij delen nu in het eeuwige Pasen.

Van harte wens ik jullie allen een zinvolle veertigdagentijd toe:
een tijd van Broederlijk Delen, maar evenzeer een tijd om God te ontdekken, die met ons mee stapt. Een tijd om met zijn hulp te groeien
in heiligheid; immers, Góds akker zijn wij!

Van harte wens ik u allen een gezegende veertigdagentijd.

+ Patrick Hoogmartens
bisschop van Hasselt