Een zalige beschouwing over kinderen, beeldrijk en poëtisch verwoord door Kris Gelaude
Zalig de kinderen, verkenners van het eerste uur. Hun wereld zit vol geheimen om naar te speuren, te ontdekken, te beproeven. Zij staan nog dicht bij het begin. En de natuur zelf wijdt hen in. Want alles hoort bij alles, in een hemelsbrede samenhang. De dingen, mens en dier, het kleine en het grote, voelen en weten, twijfelen en verlangen, net als vreugde en verdriet. Kinderen behoort het recht om de omgeving telkens te bevragen. Om als het kan, hun universum te stofferen met zoveel tastbare werkelijkheid.
Maar liefst ook omgekeerd, om werkelijkheid te ondergaan, met longen vol verbeelding en poëzie.
Gezegend die daarvoor ruimte krijgen. Ruimte die grond onder de voeten geeft. En zuurstof aan de geest.
