Kleurrijk jaar: Hemelvaart
Zomaar een dag
Ze rilt. Het kan nog bar koud zijn in maart.
We zitten even op een bankje, na een stevige wandeling langs de Leie. De takken van knotwilgen en esdoorns zijn nog naakt, maar aan de bodem en in het struikgewas kriebelt de lichtgroene lente.
‘Loslaten, he’, zucht ze.
‘Loslaten’, beaam ik met een even diepe zucht, ‘Altijd opnieuw loslaten. En het blijft moeilijk.’
Het water van de Leie stroomt verder, net als onze opgroeiende kinderen, in een richting waar wij hoegenaamd niets meer over te zeggen hebben. We zitten alleen maar aan de oever, twee moedeloze moeders, en kijken toe.
Het is de Goede Week. Je zou het ook de Loslaat Week kunnen noemen. Wat moesten de volgelingen van Jezus toen veel loslaten: het dagelijks samenzijn met die Ene voor wie ze zowat alles in hun leven hadden opgegeven, hun hoop en dromen, hun zekerheden, hun kijk op geloof en de wereld. En die loslaat-oefening stopte niet met Pasen. Want in de 40 dagen die op Pasen volgden, moesten ze alle beelden die ze van Jezus hadden loslaten, en Hem op zoveel nieuwe manieren leren kennen: als een tuinman, een medereiziger, een vriend in de ochtend aan het meer, …
Hun hoofden en harten moesten zich zo erg rekken en strekken dat het pijn moet gedaan hebben. En dat stopte niet totdat hij écht wegging en in de hemel werd opgenomen. Hemelvaart. Over loslaten gesproken.
Mijn gedachten kabbelen verder naar het vervolg van het verhaal. Het vuur van Pinksteren, de verbondenheid van de eerste kerk, de vreugde van het nieuwe. Wie had dat durven denken bij al dat loslaten?
Ik zoek woorden om hierover iets te zeggen aan mijn droevige vriendin, maar ze is me voor.
‘Het wordt lente’, zegt ze.
‘Mja, in de struiken wel. Maar de bomen zijn nog kaal.’
‘Ze botten al uit’, stelt ze. Er klinkt nieuwe kracht in haar stem. ‘En weet je waaraan ik opeens moest denken? Als die bomen een half jaar geleden hun bladeren niet hadden losgelaten, dan zou het nu geen lente zijn.’
De rivier stroomt verder. Het water glimlacht.
Katie
Bij ons thuis
Hemelvaart vertelt ons over het eindpunt van Jezus’ leven op aarde. De leerlingen moeten Jezus loslaten, maar Jezus zal voortaan op een andere manier bij de leerlingen zijn. Het is zoals wanneer je iemand verliest die je graag ziet: hij of zij is er niet meer, maar toch voel je hem of haar nog in alledaagse herinneringen, bij het eten van een bepaald gerecht, bij het luisteren naar een lied of bij een activiteit die je dierbare graag deed. Als je ervoor openstaat, dan is die persoon vaak nog aanwezig in je leven. Zo is het ook met Jezus. Als je ervoor openstaat, kan je Jezus in heel wat gebeurtenissen herkennen en kan je ervaren dat Hij er op de een of andere manier is.
Tegelijk is dat einde ook het begin van de zending van de leerlingen van Jezus: ze krijgen de opdracht om Jezus’ aanwezigheid te laten zien, te laten horen, te laten ruiken of te laten voelen op aarde. Ze krijgen de opdracht om het mooie, krachtige en bijzondere van Jezus’ leven verder te zetten. Op Pinksteren zullen de leerlingen de kracht vinden om deze opdracht ook écht te vervullen. Hoe je zelf met of zonder woorden teken van Jezus kan zijn, ontdek je in de impuls ‘Pinksteren’.
Eerst proberen we Jezus te herkennen in het gewone leven in ons gezin. Dat is ook de eerste stap die de leerlingen moeten zetten: zoeken waar Jezus bij ons leeft, waar Jezus’ aanwezigheid ervaren wordt.
Snuisteren in een fotoalbum
Blader gezellig samen in een fotoalbum. Dat kan jouw geboortealbum zijn, of een album over een leuke vakantie, of een album met allerlei kapoenenstreken van toen jij klein was. Het maakt niet uit, als het maar een album is van jou en jouw gezin. Heb jij voelsprieten om Jezus in jouw album te vinden?
Kies één van de volgende vragen uit en probeer het antwoord te vinden in jouw fotoalbum:
- Bij welke gebeurtenissen zie je tekenen van liefde zoals Jezus mensen liefhad?
- Waar zie je tekenen van hoop zoals Jezus hoopvolle dingen deed?
- Waar zie je tekenen van troost zoals Jezus mensen troostte?
- Waar worden er bijzondere verhalen verteld zoals Jezus verhalen vertelde?
- Waar zie je andere tekenen die je aan Jezus doen denken?
De eigen kleur van Hemelvaart
Geloventhuis.be biedt met 'En nu mag jij' – het thema van Hemelvaart en Pinksteren 2022 – gevarieerde impulsen voor thuis: kijken & spelen, vertellen, verdiepen, bidden & vieren, knutselen en doen.
Meer achtergrondinformatie over Hemelvaart is te vinden in:
Wat betekent Hemelvaart? - Complete Gids
Hemelvaart: 'Het hart gericht naar Jezus' (bisschop Hoogmartens)
