Manna ~ Beter droog brood met vrede dan feesteten met ruzie

‘Beter een stuk droog brood, met vrede erbij, dan een huis vol feesteten en ruzie.’
Dat was waar, dacht Gideon. Zijn oom en tante waren veel rijker dan zijn vader en moeder, maar ze zaten altijd te kibbelen en dat was helemaal niet leuk.
‘Het brood van de leugen smaakt zoet, maar later zit je mond vol grind.’
Dat klopte ook. Gideon dacht terug aan die keren dat hij zijn moeder had voorgelogen en ze erachter kwam …
‘Wie een kuil graaft, valt er zelf in; wie een steen voortrolt, wordt er zelf door getroffen.’
Dat had Gideon al vaak gehoord.
‘Een laatste stukje!’ kondigde rabbi Uriël aan. Gideon haalde opgelucht adem.
‘Dit zijn zeven dingen die God verschrikkelijk vindt: hoogmoedige ogen, een leugenachtige tong, en handen die onschuldig bloed vergieten, een hart dat boze plannen smeedt en voeten die zich haasten naar het kwade, een valse getuige die leugens vertelt, en iemand die ruzie stookt tussen vrienden.’

Oef. Dat zat er weer op. Gideon en Absalom stormden naar buiten, het marktplein op. De wijze woorden hingen als een verre echo in hun hoofd.

Naar Spreuken