Een kerstwonder op Ten Bos

Kerstmis is een tijd van warmte, gezelligheid en herinneringen ophalen. Op Ten Bos wilden we altijd wel iets meer: Kerstmis is immers het hoogtepunt van één van de twee ‘sterke tijden’ in het liturgische jaar. En dat mag dik in de verf gezet worden. Advent en vasten zijn de twee voorbereidingsperiodes die respectievelijk vier weken tot Kerstmis en veertig (eigenlijk 48) dagen tot Pasen duren. Op Ten Bos hebben we dat al tientallen jaren héél ernstig willen nemen. Met de werkgroep liturgie wordt daarom jaarlijks diep nagedacht en gebrainstormd over de betekenis van die periodes. Zo ook weer in 2018. Het werden (zoals gewoonlijk) boeiende en geanimeerde dinsdagavondvergaderingen waarin de werkgroep echt op zoek ging naar de gelovige betekenis van Kerstmis. We zijn immers niet tevreden met “het vieren van Jezus’ verjaardag”. Er is gelukkig al een traditie, een kader dat ons een zekere oriëntatie geeft. Vooreerst zijn er de lezingen van de vier weken van de advent. Die zitten in een driejaarlijkse beurtrol: Matteüs-, Marcus- en Lucascyclus. Vervolgens wordt er tijd gemaakt om elkaars eigen, persoonlijke aanvoelen te beluisteren. Hoe beleven wij advent en kerstmis? Wat is volgens ons de diepere betekenis? Wat willen wij aan de aanwezigen in de vieringen meegeven als boodschap? En tenslotte is er natuurlijk ook het accent van welzijnszorg (en Broederlijk Delen in de vastenperiode) de aandacht voor de zwaksten, dichtbij in onze samenleving. Daarom is ‘Soep op de stoep’ al véle jaren een warme traditie. Dit jaar bracht de soep van Christel (met geschonken pompoenen van Alfons) het mooie bedrag van € 279 op. Maar ook de thematiek van welzijnszorg kleurt de vieringen. Zo luisterden we dit jaar op de derde adventszondag naar een indrukwekkend getuigenis van Ingrid, die ons naar ‘(over)leven in Aalst’ liet kijken door haar ogen. Want wat als je geen kans kreeg om te studeren? Wat als je ziek thuis moet blijven op de dag van de schoolreis omdat je ouders dat niet konden betalen? En waar kun je heen als je jezelf financieel te ver geriskeerd hebt om je kinderen een betere toekomst te geven? Geen wonder dat de omhaling € 550 heeft opgebracht want zo’n project als Mensen voor Mensen, wil iedereen wel een steuntje in de rug geven.

Kerstmis is een tijd van warmte, gezelligheid en herinneringen ophalen. Op Ten Bos wilden we altijd wel iets meer: Kerstmis is immers het hoogtepunt van één van de twee ‘sterke tijden’ in het liturgische jaar. En dat mag dik in de verf gezet worden. Advent en vasten zijn de twee voorbereidingsperiodes die respectievelijk vier weken tot Kerstmis en veertig (eigenlijk 48) dagen tot Pasen duren. Op Ten Bos hebben we dat al tientallen jaren héél ernstig willen nemen. Met de werkgroep liturgie wordt daarom jaarlijks diep nagedacht en gebrainstormd over de betekenis van die periodes. Zo ook weer in 2018. Het werden (zoals gewoonlijk) boeiende en geanimeerde dinsdagavondvergaderingen waarin de werkgroep echt op zoek ging naar de gelovige betekenis van Kerstmis. We zijn immers niet tevreden met “het vieren van Jezus’ verjaardag”. Er is gelukkig al een traditie, een kader dat ons een zekere oriëntatie geeft. Vooreerst zijn er de lezingen van de vier weken van de advent. Die zitten in een driejaarlijkse beurtrol: Matteüs-, Marcus- en Lucascyclus. Vervolgens wordt er tijd gemaakt om elkaars eigen, persoonlijke aanvoelen te beluisteren. Hoe beleven wij advent en kerstmis? Wat is volgens ons de diepere betekenis? Wat willen wij aan de aanwezigen in de vieringen meegeven als boodschap? En tenslotte is er natuurlijk ook het accent van welzijnszorg (en Broederlijk Delen in de vastenperiode) de aandacht voor de zwaksten, dichtbij in onze samenleving. Daarom is ‘Soep op de stoep’ al véle jaren een warme traditie. Dit jaar bracht de soep van Christel (met geschonken pompoenen van Alfons) het mooie bedrag van € 279 op. Maar ook de thematiek van welzijnszorg kleurt de vieringen. Zo luisterden we dit jaar op de derde adventszondag naar een indrukwekkend getuigenis van Ingrid, die ons naar ‘(over)leven in Aalst’ liet kijken door haar ogen. Want wat als je geen kans kreeg om te studeren? Wat als je ziek thuis moet blijven op de dag van de schoolreis omdat je ouders dat niet konden betalen? En waar kun je heen als je jezelf financieel te ver geriskeerd hebt om je kinderen een betere toekomst te geven? Geen wonder dat de omhaling € 550 heeft opgebracht want zo’n project als Mensen voor Mensen, wil iedereen wel een steuntje in de rug geven.