Als kinderen hun ouders opvoeden in geloof

Geloofsopvoeding heeft ook te maken met een levenskunst om te midden van de gezinsdrukte kleine dingen als een wonder te ervaren. Geloven gaat over een aanvoelen dat volwassenen soms zijn verleerd, zoals de blogtekst Onzichtbaar treffend verwoordt. Geloofsopvoeding is een wisselwerking tussen ouders en kinderen en gaat in 2 richtingen.

Daar waar ouders kinderen graag iets willen leren, tonen kinderen vaak met handen en voeten en zonder veel geleerde woorden waar het om gaat.

Dat mocht ik met Pasen nog eens ervaren. Onze jongens van 8 en 10 luisterden naar de homilie. Maar Jade, onze jongste van 4, had last van wiebelbenen en zat de hele tijd te schuiven en te draaien op haar stoel. Ook haar mondje stond niet stil. Enkele mensen keken geamuseerd in de richting van ons woelwater. De hele uitleg rond Pasen ging aan haar voorbij. Maar toen de voorganger op het einde van de viering zei dat de paasklokken ook in de kerk waren geweest, spitste ze de oren. Dat had ze wel weer gehoord! Als de bliksem liep ze naar voren om een zakje paaseitjes op te halen.

Terwijl ik me liep af te vragen wat Jade nu meenam van de viering, passeerden we een bedelares. Jade aarzelde geen ogenblik en gaf haar zakje paaseitjes af aan de dame. De vrouw in kwestie keek even beduusd en antwoordde iets in een vreemde taal. Jade verstond er niets van, gooide haar armpjes in de lucht, en met een soort hoera-gebaar gaf ze de vrouw een knuffel en zei: Het is Pasen vandaag!

In de Week van de Opvoeding nodigen we iedereen uit om zich te oefenen in die manier van kijken en luisteren die je voelsprieten doet krijgen voor kleine wonderen in het dagelijkse leven.

Sylvie De Ruyck