We zijn weer in de niemandsweek, de week tussen Kerstmis en Nieuwjaar. De kerstversiering ziet er stilaan wat rafelig uit, maar de worstenbroodjes en de kalkoen zijn nog niet op. Je oren en je maag willen pauze, want je hebt te veel gepraat, te veel gelachen en te veel gegeten.
Het was gezellig, het was lekker en het was veel van alles. Nu even rust voor het oudejaarsgedruis begint. De lucht is zo blauw en zo koud dat je bijna gelooft dat er binnenkort echt iets nieuws kan beginnen.
Je knikt naar buren en kennissen zonder dat je hen al gelukkig nieuwjaar moet wensen.
In de stad staan nog wat kerstmarkt-skeletten en hier en daar laat de kerstverlichting het afweten. Je ziet opeens dat het kattenvoer bijna op is en je kunt ook een extra fles afwasmiddel gebruiken. Heerlijk alledaagse boodschappen, het is weer eens wat anders.
Je knikt naar buren en kennissen zonder dat je hen al gelukkig nieuwjaar moet wensen. Dat is voor volgende week. Nu moet er even niets, of hoogstens een uitgesteld familiebezoekje. Je denkt na: ga je plannen maken voor volgend jaar? Goede voornemens? Een andere routine inbouwen? Het kan allemaal.
Wat je wel al zeker weet, is wie je allemaal niet kwijt wil volgend jaar. De mensen die om je heen staan als muren van een huis. Samen houden jullie elkaar overeind. Hopelijk nog jarenlang.
