Film over het Heilig Hart lokt massa naar bioscoopzalen in Frankrijk

Meer dan 200.000 gingen al kijken naar een low-budgetfilm over Margaretha Maria Alacoque. De Franstalige film wordt nu ook in ons land vertoond.
23/10/2025 - 16:40

Bij onze zuiderburen heeft een expliciete religieuze low-budgetfilm, Sacré Cœur, een aantal records aan de kassa gebroken. In geen maand tijd gingen 200.000 mensen kijken naar de film, die niet in de grote zalen speelt en geen dure reclamecampagnes kreeg.  Woensdag vond de Belgische première plaats van de film. In Vlaanderen staan er (voorlopig) geen vertoningen geprogrammeerd.

De film is gewijd aan de heilige Margaretha Maria Alacoque (1647-1690) en de devotie tot het Heilig Hart van Jezus . In een 1,5 uur durend docudrama volgen kijkers de geschiedenis van de devotie tot het Heilig Hart door de eeuwen heen. De film toont (nogal vrij letterlijk) de verschijningen van Christus aan Alacoque, en in het bijzonder de openbaring van het Hart van Jezus aan deze Franse religieuze, wat de oorsprong zou worden van een van de grootste devoties binnen het katholicisme.

De ontvangst van de film is onwaarschijnlijk; zelfs de professionals zelf kunnen het niet geloven.

Producent Hubert de Torcy

‘De twee regisseurs hebben de uitdaging met vlag en wimpel doorstaan ​​en een krachtige film neergezet, zowel qua boodschap als qua historische reconstructie’, aldus columnist Jean-Étienne Rime. Het publiek ontdekt in de film ook de devotie voor het Heilig Hart in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. De insteek is dus bij uitstek Frans.

Driemaal verscheen Jezus aan de religieuze in het klooster van Paray-le-Monial om zijn Hart te openbaren, 'overlopend van liefde voor de mensheid'. ‘Dit goddelijke Hart werd mij voorgesteld, alsof het op een troon van vuur en vlammen stond, stralend aan alle kanten, helderder dan de zon en transparant als kristal’, zei ze. ‘De wond die hij aan het kruis had opgelopen, was daar duidelijk zichtbaar. Er was een doornenkroon rond dit goddelijke Hart en een kruis erboven...’ 

Uit haar verhaal zal de iconografie van het Heilig Hart zoals we die vandaag de dag kennen, ontstaan. We horen ook en vooral getuigenissen van gelovigen en zien een charismatische gebedsbijeenkomst van de gemeenschap Emmanuel in Paray-le-Monial.

Lees hieronder verder

Producent Hubert de Torcy (SAJE-distributie) zegt verrast te zijn door het wereldwijde succes van de film. Hij had maximaal 20.000 bezoekers verwacht. ‘De ontvangst van de film is onwaarschijnlijk; zelfs de professionals zelf kunnen het niet geloven. Dit fenomeen (en het begrijpen ervan) gaat onze capaciteiten als distributeurs te boven’, zo citeert Cathobel hem. 

‘Deze film raakt een heel specifieke snaar; er is een verlangen naar Christus dat niemand zo sterk had verwacht. Hij raakt alle achtergronden, alle sociale klassen. De tweede reden, denk ik, is dat het een film is die niet preekt; hij speelt gewoon in op een verlangen naar liefde.’ De film komt uit in Franstalig Afrika op Allerheiligen, en vervolgens in verschillende Maghreb-landen.

Onverwacht kreeg de film veel publiciteit nadat de Franse vervoersmaatschappijen RATP en de SNCF een postercampagne om de film te promoten weigerden, wegens het ‘confessionele en bekeringsgerichte karakter’. 

Sacre Cœur, son règne n'a pas de fin is uiteindelijk een vrij eenvoudige, lowbudgetfilm die een boodschap van liefde voor de wereld wil overbrengen, legt co-regisseur Sabrina Gunnell uit.  

Cathobel houdt de vertoningen in ons land bij op haar website. (EDS)

Bronnen: Cathobel/Le Figaro

Nieuws

Een vrouw loopt door puin in Gaza.

De Heilige Stoel vraagt bescherming van hulpverleners en blijft de VN-organisatie UNRWA steunen.

Archiefbeelden en persoonlijke getuigenissen schetsen een verrassend menselijk portret van Robert Prevost vóór hij paus Leo XIV werd.

Gelovigen worden geacht de plechtigheden van lefebvristen te vermijden, hun bediening van biecht en huwelijk is ongeldig.

Van Marcel Lefebvre tot de bisschopswijdingen van vandaag: vijf vragen en antwoorden over een conflict dat al meer dan vijftig jaar duurt.

Het Vaticaan noemt de bisschopswijdingen een schismatieke daad. De betrokkenen riskeren excommunicatie.

Vaticaanstad heeft een eigen nationaal team, dat vooral uit leden van de Zwitserse Garde bestaat.