Oudste trappist ter wereld (108) overleden

De oudste trappist ter wereld is overleden. Op 31 juli stierf pater Benedict Chao in de abdij van Lantao (Hongkong). Hij werd geboren in 1918 in Cheng Ting (China). 79 jaar geleden kloostergeloften legde hij zijn kloostergeloften af, en hij was 77 jaar priester. Pater Benedict Chao werd 108 jaar oud en was daarmee de oudste monnik van de trappistenorde. 

Opvallend: de vorige oudste trappist ter wereld woonde in dezelfde abdij. Pater Nicholas Kao Se Tseien, overleden in 2007, werd zelfs bijna 111 jaar: 110 jaar en 330 dagen om precies te zijn. Enkele jaren voor zijn dood werd hij geïnterviewd en uiteraard kwam de vraag wat zijn hoge leeftijd verklaart. Zijn antwoord: 'Vermijd tabak, dronkenschap, gulzigheid, woede en onbeleefdheid en kies in plaats daarvan voor lichaamsbeweging, nederigheid, naastenliefde, goedheid, gebed, geduld en vroomheid.' 

De geboortedatum van Nicholas Kao Se Tseien was evenwel twijfelachtig. Puur juridisch zou Bruno Kant, priester van het bisdom Fulda, de oudste priester ooit zijn geweest. Ter gelegenheid van zijn 110e verjaardag in februari 2026 ontving hij een persoonlijke felicitatiebrief van paus Leo XIV. Kant stierf op 29 mei 2026, op 110-jarige leeftijd en 92 dagen. Een paar dagen minder dan pater Kao zou hebben gehaald.

De Onze-Lieve-Vrouw van Vreugde-abdij is een klooster op Lantau Island in de New Territories, Hongkong. Het heette oorspronkelijk Trappisten Haven Klooster en werd in 1950 gesticht door gevluchte Chinese monniken van twee abdijen.

Onderzoek: routine doet langer leven 

Enkele weken geleden kwamen de bevindingen van het Duits-Oostenrijkse Kloosteronderzoek opnieuw in de aandacht. Wat blijkt? Mannen in kloosterordes leven gemiddeld vijf jaar langer dan mannen buiten het klooster. Het kloosterleven lijkt een aantal risico's te verminderen die de levensduur verkorten. Dergelijke gemeenschappen bieden een geordende dagelijkse routine en een gestructureerd schema voor werk, eten en gebed, langdurige relaties, een gedeeld doel en dergelijke. Daardoor zijn er ideale omstandigheden voor zowel mentaal als fysiek welzijn. 

Bovendien zorgen mensen in een kloostergemeenschap goed voor elkaar, waardoor fysieke of mentale achteruitgang doorgaans eerder wordt herkend. Ook chronische stress wordt verminderd en gebed, wat bijdraagt aan emotionele stabiliteit.