Vlammetjes ~ De eerste ruzie in de kerk

Waarom al die wetten?

Kolet Janssen

Het verhaal

Toen Paulus en Barnabas na jaren terug in Antiochië kwamen, heerste er een heel andere sfeer dan voordat ze vertrokken. Er waren daar intussen christenen aangekomen uit Jeruzalem, gezonden door Jakobus. Zij hielden zich strikt aan alle joodse voedselwetten en vertelden ook dat alle christelijke mannen zich moesten laten besnijden. In Antiochië waren de meeste christenen van Griekse afkomst, en zij snapten helemaal niets van die ingewikkelde joodse voedselwetten. En zich laten besnijden, daar hadden ze helemaal geen zin in! Paulus vond dat allemaal flauwekul. ‘Dat is toch niet waar het echt op aankomt, als je christen bent’, zei hij altijd. En hij trok er zich niets van aan.

Toen kwam er weer zo’n delegatie mannen uit Jeruzalem, en voorzichtigheidshalve aten Barnabas en enkele anderen dan maar niet meer samen met hun niet-joodse vrienden. Toen werd Paulus woest. ‘Nu wil ik dat er voorgoed een einde komt aan die onzin!’ riep hij uit. En samen met Barnabas en nog een paar anderen reisde hij naar Jeruzalem om het probleem aan de oudsten voor te leggen. Hij vertelde hoeveel niet-joden intussen christen waren geworden, en dat vond iedereen prachtig natuurlijk. Maar een paar gelovigen uit de groep van de Farizeeërs eisten dat iedereen zich zou laten besnijden en de joodse wetten zou volgen net zoals zij.
Paulus sprong op en zei: ‘Broeders, jullie weten dat God mij heeft uitgekozen om bij de niet-joden over Jezus te vertellen. Laat mij dan ook uitleggen hoe het zit. De mensen die daar christen zijn geworden zijn net zo oprecht als wij, er is geen enkel verschil tussen ons. Waarom willen jullie hen dan iets vragen dat zo zwaar is dat zelfs ons eigen joodse volk het niet kan naleven? Wij zijn christen dankzij de liefde van Jezus, net zoals zij, en niet door de wetjes die we naleven!’

De eerste ruzie in de kerk © Roel Ottow

Er volgden uren van drukke beraadslaging. ‘Het gaat in elk geval niet op, dat mensen uit onze stad het gezag van Paulus daar proberen te ondermijnen!’ zei Jakobus beslist.
Ten slotte stelden ze een brief op, waarin aan de niet-joden werd gevraagd geen bloed te eten en geen offervlees. Als ze dat deden, was het oké. Verder moesten ze geen voorschriften onderhouden.
Opgelucht trokken Paulus, Barnabas en de anderen weer naar Antiochië. Dat probleem was tenminste van de baan.

Zo reisde Paulus, samen met Barnabas en later alleen, naar alle landen rondom de grote zee van de Romeinen. Overal bleef hij enkele maanden en overtuigde mensen om christen te worden. Als hij weer verder trok, schreef hij brieven naar de groepen die hij achterliet. Zijn hele verdere leven zou hij zo blijven rondtrekken. Zo werd hij een reiziger in naam van Jezus.

Naar Handelingen 15

Uit: Hosanna! Kinderbijbel met meer dan 150 verhalen (Kolet Janssen, ill. Roel Ottow, Van In, 2013) pag. 228-229.

Denkvraag

Net zoals de moslims eten joden onder andere geen varkensvlees. Bij christenen is dat niet verboden. Wat vind jij daarvan?

Doe-tip

Ontwerp een badge die je kunt dragen als christen. Speld ze op.

Gebed

Lieve God,
Jij houdt van ons, gewoon omdat we jouw kinderen zijn.
We hoeven daarvoor niet tientallen wetten na te leven.
Je vraagt alleen dat we ook houden van elkaar.
Help ons om goede mensen te worden.
We zijn jouw kinderen en dus broers en zussen van elkaar.
Amen.

Meer Bijbelverhalen voor kinderen