Gezocht, gevonden, geliefd ~ Koert Koster

Het verhaal van de barmhartige Samaritaan is tijdloos: mensen in de kerk vallen soms vies tegen, terwijl mensen die niet geloven buitengewoon menslievend kunnen zijn. Het inspireert en daagt uit tot zelfreflectie en verandering. In zijn boek Gezocht, gevonden, geliefd verplaatst Koert Koster zich een voor een in de verschillende figuren.

De vraag wie we willen zijn en worden, klinkt in Jezus' gelijkenis voortdurend door. Koert Koster

De auteur kiest een buitengewoon boeiende insteek voor zijn verkenning door het verhaal (zie Lucas 10,25-37). De gewonde man, de rovers die hem halfdood achterlieten, de 3 religieuze leiders die hem onachtzaam voorbijlopen, de Samaritaan die wel stopt en culturele grenzen doorbreekt om de man te helpen: allemaal zijn ze mensen onderweg.

Hij betrekt zelfs de verteller van deze parabel erbij, Jezus. Die wordt belaagd door een wetgeleerde met een strikvraag. Jezus is hem te slim af. Maar wij weten wel wat er nog moet komen. Ook Jezus is een mens onderweg. En het kwade zal hem vol treffen. Hij loopt er niet van weg, kiest niet de veiligste route, maar de Weg die hij zelf is.

Vanuit het verhaal van de barmhartige Samaritaan maakt Koster zijsprongen naar onder meer het verhaal van de verloren zoon. Ook een mens onderweg. Weg van zijn vader, het foute pad op. En toch is dat een pad dat opnieuw naar God blijkt te leiden. Het onderweg zijn, is op zichzelf een positief gegeven.

Alleen de thuisblijver, die geen risico’s neemt en niet geconfronteerd wil worden met zijn eigen nood of die van anderen, heeft ongelijk.

Kerk als herberg

Dat onderweg zijn, is een bijzonder actuele insteek in deze periode van synodale(samen op weg) reflectie in de kerk. Koert Koster wijdt een apart hoofdstukje aan de vraag of de kerk die herberg kan zijn, waar de Samaritaan de gewonde man kan verzorgen en in goede handen achterlaten.

Citaat • Ik zou de herberg willen zien als voorportaal van de hemel, schrijft Koert Koster. De hemel zie ik als de Herberg bij uitstek. Waar gewonde, moegestreden mensen tot rust komen bij de hemelse Waard. Vooralsnog zie ik de plaatselijke gemeente of kerk als de plek waar mensen komen om hun dorst te lessen, honger te stillen en wonden te verzorgen.

Ik kan me ook voorstellen dat er vandaag de dag zwaargewonde mensen de kerk in worden gedragen. Zwaargewond in psychische en geestelijke zin. Helaas zien we dat ook in omgekeerde richting gebeuren: mensen die al struikelend en zwaargewond de kerk uitlopen, vernederd als ze zijn of zich voelen. Niet gezien of gehoord.

Kan de kerk meer een plek worden waar mensen zich Gezocht, gevonden, geliefd weten? Waar Jezus zich gezocht, gevonden en geliefd kan weten?

Dit boek gaat over mensen die op weg gaan, onderweg zijn en van de weg afraken. Het is geschreven voor wie in de spiegel wil kijken, zodat geloof vorm kan krijgen in het dagelijks leven. Ook in het dagelijkse kerkelijke leven.

Koert Koster, Gezocht, gevonden, geliefd, 148 p., ISBN 9789403662121, 13,95 euro.