Reciproque

In 't evangelie van vandaag
gaat Jezus meer dan eens omlaag.

De voeten van zijn vrienden, 
de nederige buiging,
tot ieders overtuiging.

Dat is moraal van dit verhaal,
het buigen naar de diepte,
zonder een kreet van pijn.

Wanneer we dit beseffen,
hoe moeilijk uit te leggen,
dan draaien we een keer ons hoofd,
al schuddend naar dit soort geloof.

Het is de Vader die zich bukt,
schikkend naar ons, verhoopt geluk.

Hij voelt het aan, in ons bestaan
de rest, dat houdt Hij van de baan.

Dat is voor ons, ook zo'n gebod
de ander, zienend als een God.

Al bukkend naar de ander toe,
die houding wordt niet moe.

Maar zo een houding groeit gestaag,
aan iedereen die zich verlaagd

om and'ren op te heffen,
niet wetend hoe 't beseffen,
dat het zo moeilijk is,
zo'n eigenlijke getuigenis.

Dat wist Hij dus maar al te goed,
goed wetend dat er in zijn eigen bende,
een kerel zat die het niet kende,

Die enkel was voor geldgewin,
de rest was hem te min.

Zo ziet Hij ook naar 't laatste toe,
die band met Vader wordt niet moe.

Hoe réciproque die wederkerigheid zo blijkt,
dat werkt naar Hem en u, aan ons gelijk.

Die band met ons, de Vader, Zoon en Geest,
verwijzend naar het Pinksterfeest.

Dat is mijn hoop en wens voor u vandaag.
Het ligt misschien wat op uw maag.

Maar goede spijs die kan verteren,
dat kunnen wij maar nooit verleren.

Het is die spijs die ons doet eten,
dat eeuwig brood,
die wijn ten leven,
die helpt ons, ook al is 't voor even....

Laken, 7.05.2020, donderdag in de 4e week van Pasen