Hulpbisschop Jean Kockerols
Monseigneur Jean Kockerols, hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en vicaris-generaal, is geboren in Brecht (Antwerpen) op 13 augustus 1958, als oudste van vier kinderen. Tijdens zijn jeugdjaren was hij actief bij de scouts, ook als (groeps)leider. Zijn totem was “scherpzinnige koati”. Na zijn middelbaar studeerde hij aan de ULB rechten en vervolgens zeerecht en tijdens zijn legerdienst behaalde hij aan de KU Leuven ook nog een baccalaureaat in het kerkelijk recht.
Daarna ging hij aan de slag als bedrijfsjurist bij de Belgische Scheepvaartmaatschappij (CMB). Tijdens een verblijf in Taizé herontdekte hij het christelijke geloof. Bijna op het-zelfde ogenblik leerde hij de Arkgemeenschappen kennen, onder meer in Bouchout en in Bièrges. Hij gaf er zijn job voor op en ging er aan de slag, eerst in Comblain-la-Tour bij Luik, daarna in het Franse Cognac. Hij leefde er samen met mensen met een zeer zware handicap voor wie hij alles moest doen en die weinig praten. Die ervaring was voor hem een metanoia: een omkering en een bekering.
Uiteindelijk werd het hem duidelijk dat hij priester wou worden en vatte hij voor het aartsbisdom Mechelen-Brussel daartoe de opleiding aan. Hij werd tot priester gewijd op 18 september 1993 in de kathedraal van Brussel. Zijn theologische opleiding rondde hij af met een doctoraat aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit in Rome.
Van 1995 tot 2001 was hij onderpastoor in de parochie Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig-Hart van Etterbeek, en daarna pastoor van de Sint-Pietersparochie van Sint-Pieters-Woluwe. Daarnaast nam hij verantwoordelijkheden op in de opleiding en vorming. Eerst als lid van de leiding van het Seminarie en professor aan het Centre d’Etudes Théologiques et Pastorales (CETEP). Daarnaast lanceerde hij de Ecole de la foi dat het bisdom rondreisde en het Centre d'Etudes Pastorales ( CEP), de opleiding voor diakens en pastoraal werkers. In 2004 werd hij pastoor en deken in Ukkel en een van de vier zonedekens van het vicariaat Brussel. In 2007 werd hij bij de hervorming van de dekenaten deken van Brussel-Zuid. Als zonedeken werd hij tevens lid van de vicariale raad.
Op 22 februari 2011 benoemde paus Benedictus XVI hem tot hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en tot titelvoerend bisschop van Ieper. Aartsbisschop André Léonard vertrouwde hem de leiding toe van het vicariaat Brussel. Hij werd gewijd op 3 april door aartsbisschop André-Joseph Léonard en koos als bisschopsleuze “Beati invitati ad cenam Domini” (Zalig zij die genodigd zijn aan de maaltijd des Heren).
Hij was hulpbisschop voor het vicariaat Brussel tot september 2023. Na een sabbatsjaar werden hem in oktober 2024 nieuwe opdrachten toevertrouwd. Binnen de Belgische Bisschoppenconferentie is hij lid van de Theologische Commissie en tevens verantwoordelijk voor de relaties met het jodendom. Daarnaast is hij aan Franstalige zijde bisschop-referent voor de liturgie, de catechese en het catechumenaat. Sinds januari 2025 is hij ook referent voor de gevangenisaalmoezeniers.
In het aartsbisdom Mechelen-Brussel ondersteunt Monseigneur Kockerols sinds zijn sabbatsjaar de aartsbisschop bij specifieke taken, met name op liturgisch en spiritueel vlak.
Met ingang van 6 juni 2025 werd hij daarnaast benoemd tot bisschoppelijk vicaris voor de periferieën in het aartsbisdom Mechelen-Brussel.
Jean Kockerols publiceerde onder andere "L'Esprit à la Croix. La dernière onction de Jésus" (De Geest van het kruis. De laatste zalving van Jezus), een boek over een Bijbelse en spirituele benadering van Christus' eenzaamheid op het Kruis. Hij schreef ook over "La liturgie à Taizé" in La Maison-Dieu in 2008, vertaald in het Tijdschrift voor Liturgie en publiceerde geregeld artikels in het diocesaan tijdschrift Pastoralia en in tijdschriften voor geestelijk leven.
Wapenschild en bisschopsleuze