Gezinspelgrimstocht #4 - Tijd voor...

Vandaag vertrokken we met auto’s naar Teuven in Voeren voor een wandeling en een fijne namiddagactiviteit. In de voormiddag maakten we een avontuurlijke wandeling langs holle wegen, weilanden, riviertjes en (modderige) boswegen. Af en toe was er wat motregen, dus de regenjas kwam wel van pas. Iedereen stapte goed mee, en zo kwamen we weer vlotjes aan 15 000 stappen.

Bij het elfuurtje deden we opnieuw een opstapje. Het verhaal van Prediker leert ons dat alles zijn tijd heeft. Er komen in dat verhaal ook veel emoties aan bod. Er is een tijd om te huilen en verdriet te hebben, en er is een tijd om te lachen en te dansen. We spraken over emoties en speelden het spelletje de ‘emotiebus’. Boos, blij, verdrietig, bang en zelfs verliefd kwamen aan bod.

’s Middags verzamelden we op de parking in Teuven en kwamen de kookploegen ons verrassen met lekkere smosjes. Dat smaakte heerlijk! Daarna warmden we ons op voor de namiddagactiviteit: boerengolf. Dat gebeurde op verschillende creatieve manieren: al dansend, een spelletje honkbal met zilverpapier… De foto’s spreken voor zich!

In de namiddag vertrokken we naar het boerengolfterrein met 10 holes. Gewapend met een bal en een stick met een houten klomp speelden telkens twee teams tegen elkaar tussen de koeien. Uit welingelichte bron heeft deze reporter vernomen dat er af en toe ook wel een koe geraakt werd, maar dat het zonder bijkomstige schade gebeurd is. De teams waren aan elkaar gewaagd. Conclusie van de namiddag: er zijn toch een heel aantal getalenteerde boerengolfers in onze groep. Over onze ‘handicap’ en ‘swing’ wijden we niet verder uit.

Bij onze thuiskomst was er lekkere kip curry en een ijsje. De avondwake was vandaag het Godly Play-verhaal van de zaaier. We splitsen ons daarvoor op in twee groepjes. Er klonken mooie woorden en verrassende antwoorden op de vragen.

Morgen trekken de gezinnen op solo-kruistocht op wandelschoenen.