Gezinspelgrimstocht #6 - Vrede en alle goeds

Voor het ontbijt wachtte de pelgrimsgroep een belangrijke taak: valiezen maken, auto's inladen en zorgen dat alle kamers leeg waren. Bij het ontbijt maakten we onze laatste picknick. Dat was meteen ook een geschikt moment om een aantal mensen in de kijker te zetten. We bedankten Wim, Inge, An en Albert voor al het lekkers van de voorbije dagen. Ook priester Bart en Els kregen een presentje. En ook Tom en Ingrid, de drijvende krachten achter onze tocht, werden in de bloemetjes gezet. Alle tafels werden nadien teruggezet en we ruimden alle afval op. Daarna zetten we koers naar Wijlre voor onze laatste pelgrimsdag.

Alles is gezegend, misschien komt alles goed. En alles heeft een reden, al weet ik vaak niet hoe (Tourist LeMC, Brihang & Freez)

Met de checklist van de dag leerden we ook het laatste thema van onze tocht kennen: Vrede en alles goeds, of Pace e bene. Ieder gezin trok de naam van een ander gezin en ontving een kaartje om voor hen een mooie zegening te schrijven en eventueel ook een tekening te maken. 

Het opstapje van de voormiddag bracht ons naar een gezellige boomgaard. We luisterden naar het verhaal van Franciscus en de vogels. Daarna speelden we een reeks samenwerkingsspelen. Er werd een heuse (schoenen)bom ontmanteld, een levende knoop ontraffeld, een ook kettingtikkertje gespeeld. Het lukte ons ook om iedereen op een rij te zetten volgens leeftijd zonder te spreken. Bij elk spel kon je een koordje of een kraal verdienen voor een heuse vriendschapsband. Ook de ouders, oma's en opa's deden goed mee. 

Bij de middagpicknick trakteerde Bart de (kleine en grote) kinderen op een snoepje. Er vormde zich een heuse rij. Het tweede stuk van onze tocht bracht ons in een kabouterbos en een heuse tunnel. We zongen het tochtlied en dat weerklonk! Ingrid had opnieuw beloofd om te trakteren als het droog bleef. Deze keer hadden we meer geluk: we hielden halt bij het Eyserhof, onze verblijfplaats van vorig jaar, en genoten van onze traktatie.

Het laatste opstapje van deze tocht deden we in een prachtig decor. We ontdekten het cadeautje 'Vrede en alle goeds'. Het cadeautje zat verpakt in zeven lagen inpakpapier. Bij iedere laag hoorde een opdracht. Laag per laag gingen van de doos af en we ontdekten een mooie afbeelding van Franciscus.

Wijlre was nu vlakbij. Tijd om onze tocht gepast af te sluiten met een mooi slotmoment. Elk gezin ontving een kaartje met de zegening van een ander gezin om elkaar het allerbeste te wensen. Er was ook een klein aandenken aan onze tocht. We zongen het tochtlied een laatste keer en sloten af met het lied Laudato Si'. En toen was het naar jaarlijkse gewoonte tijd voor frietjes!

Dankjewel aan alle deelnemers, helpende handen en sympathisanten voor alweer een geslaagde zesde gezinspelgrimstocht! Interesse om volgend jaar mee te gaan? Hou dan zeker www.pelgrimswandelingen.be in de gaten!