100 jaar Lourdesgrot in Jette

De Lourdesgrot van Jette was bijna in de vergetelheid geraakt. In 1982 stelden de burgerlijke en de kerkelijke autoriteiten voor om de werking van het kleine mariale domein te beëindigen. Enkele vrienden van de grot verenigden zich in een comité en dat zette vastberaden de hakken in het zand, en met succes. Het comité zorgt tot op vandaag voor het materiële en spirituele beheer van de site.

Een grot voor de gelovigen

De kapel van de grot werd in 1913 opgericht door pastoor Swalus. Sindsdien blijft de grot pelgrims en nieuwsgierigen aantrekken voor vieringen of bezinningen in de tuin en langs de kruisweg die er staat. De tuin was in het begin niet meer dan een braakliggend terrein. Vandaag vinden we er een reproductie van Bernadette die, opkijkend naar Maria, knielt op een steen van de grot van  Massabielle. Op het marmeren altaar van de grot staan de initialen van koning Albert I en koningin Elizabeth, de meest beroemde van de vele gulle schenkers die dit project mogelijk maakten.

De aartsengel Michaël en het Heilig Kruis lijken te waken over de vele bezoekers, die geen lawaai maken, maar wel talloze ex-voto's, kaarsen en bloemen achterlaten.

Benoît Hauzeur, rector van de grot en de kapel: ‘Dit is een bijzondere, tweetalige plek, die een brede waaier van mensen aantrekt. Onze bezoekers – toch elke dag meer dan honderd – komen uit Bosvoorde, Anderlecht of van verder. Sommigen stoppen een paar minuten, komen gewoon bidden of hun problemen voorleggen, anderen komen hier in groep, bijvoorbeeld voor een recollectie van een dag.’

Pastorale zorg voor iedereen

Vandaag ontvangt de grot diverse groepen zoals het Legioen van Maria of de Nachten van aanbidding, enzovoort. De grot biedt een begeleide thematische rozenkrans bij mariale feesten en ze is een van de ankerpunten van de Aramese kerk in Brussel. Als pastoraal autonome entiteit is het een plek die al honderd jaar borg staat voor gastvrijheid en een luisterend oor, een inloopkerk die gelovigen via Maria leidt naar Christus.

‘Ik denk dat de grot en de kerk beantwoorden aan een behoefte van de Kerk van vandaag’, gaat Benoît Hauzeur verder.

‘Als men hier halt houdt, is het wellicht omdat men hier kalmte en hoop kan vinden, op een plek die elke dag open is.'

'Het maakt niet uit of je vurig gelovig bent, of hier gewoon passeert als katholiek of zelfs als moslim. Ik denk ook dat Maria – en Jozef, die hier ook aanwezig is – een van de vertederende gezichten van God laat zien, een God die soms beleefd wordt als te moeilijk of te ver weg.’

De werking van de grot wordt gedragen door enkele tientallen vrijwilligers. Met veel enthousiasme en discretie onthalen en informeren ze en bieden een luisterend oor. Met dezelfde vastberadenheid waarmee in 1982 werd geijverd voor het openhouden van de grot, laten ze vandaag deze oase van rust haar heilzame werk doen. Een oase die vanaf Pasen 2015 een tweede jeugd wil hervinden, met een volledige reorganisatie van het plein en het park. Met de onvoorwaardelijke steun van de Voorzienigheid ... en van gulle schenkers die altijd welkom zijn.