E.H. Julien De Keukelaere overleden

Op 8 december 2021 is in Zottegem E.H. Julien De Keukelaere overleden.

Hij werd geboren in Strijpen op 18 juni 1937 en priester gewijd in Gent op 3 juli 1976.

Hij was onderpastoor in De Pinte (16 augustus 1976), pastoor in Sint-Maria Oudenhove en algemeen directeur van de Zusters van O.-L.-Vrouw van VII Weeën van Sint-Maria Oudenhove (3 december 1988). Tevens was hij pastoor van Sint-Goriks-Oudenhove (5 december 2000).

Hij bekwam eervol ontslag en pensioen op 28 februari 2015.

Uitvaart was op zaterdag 18 december in de kerk in Sint-Maria-Oudenhove. Vicaris Albert Van De Kerkhove (jaargenoot) hield de homilie.

Homilie

Vrienden,

wij zijn hier samen in de uitvaartliturgie van priester Julien. 26 jaar was hij hier pastoor en deze kerk was 'zijn thuis'. Voor het verzamelde volk van de Heer verkondigde hij Gods Woord en brak hij er het geconsacreerde Brood. Met 'zijn parochianen' bouwde hij er aan de Kerk.

Maar op dit ogenblik denk ik aan de jonge volwassen man, Julien, die thuis op zolder een prentje van Don Bosco in handen had gekregen dat hem deed verlangen naar het priesterschap. Ook in contact met de zusters van Strijpen mocht zijn roeping groeien. Hij was lid en leider van de E.K. beweging en later leider van jeugdgroep Sint-Andreas.

Maar 'wie rolt de steen weg' om priester te kunnen worden? Onvoldoende geld om de opleiding te kunnen starten en de stap om op die leeftijd de opleiding te starten.

Om voldoende geld bij elkaar te krijgen startte Julien een zelfstandige fruit- en groentenwinkel waar zijn moeder overdag voor zorgde en zelf deed hij een wekelijkse verkoopronde van Strijpen tot in Brakel, en in de vrije tijd 'garçon zijn' en allerlei karweitjes verrichten.

Hij startte zijn studie bij de Salesianen om nadien filosofie en theologie te studeren aan het seminarie in Gent. Op 3 juli 1976 werd hij priester gewijd. Een intense vreugdedag na zijn zware studietijd.

Priester Julien heeft mogen ervaren (net als de vrouwen op weg naar het graf) dat de steen was weggerold.

Ook hij heeft de stem gehoord 'Schrikt niet. Gij zoekt Jezus de Nazarener, die gekruisgd is, Hij is verrezen, Hij is niet hier'.

In dat grote avontuur heeft hij gans zijn verdere leven mensen meegenomen op weg naar de ontmoeting met de verrezen Heer, met een groot hart voor de jongeren, de misdienaars en de zieken. Elke bedelaar stopte hij iets toe. Een grote aandacht koesterde hij voor de missies voor wie hij mensen warm maakte in vele activiteiten en waar hij een ware vriendenband mee bouwde.

Hoe meer mensen hij kon begeesteren, hoe gelukkiger hij was.

Van 1978 tot wanneer het voor hem te zwaar werd heeft hij als proost zorg gedragen voor het Legioen van de Kleine Zielen.

Net als Petrus in de eerste lezing ging hij meer en meer beseffen dat er bij God geen aanziens des persoons bestaat maar dat ieder die Hem vreest en het goede doet, Hem welgevallig is. Petrus komt tot die geloofsontdekking doorheen zijn trouw gebed en in de ontmoeting met Cornelius die ook zijn weg vindt doorheen gebed.

Priester Julien was een man van trouw gebed: de dagelijkse eucharistie in een steeds verzorgde kerk, het getijdengebed van de Kerk, de rozenkrans waar het vierde tientje er steevast één was van bidden voor roepingen.

Hij heeft getracht samen met zijn parochianen een gemeenschap van christenen te vormen die begaan waren met elkaar en met de noden van de wereld.

We zijn dan ook dankbaar dat hij is mogen sterven terwijl aan zijn zijde het morgengebed van het feest van O.L.V. Onbevlekt Ontvangen ten einde toe gebeden werd.

Hoevele malen is hij ook met jongeren, vrienden en parochianen naar Lourdes en op vele andere plaatsen op bedevaart geweest, Telkens diepgelukkig als hij mensen kon begeleiden in hun geloof.

Priester Julien, 'de steen is weggerold', 'nu besef ik pas goed' staande van aangezicht tot Aangezicht, we hopen en geloven dat het voor jou nu werkelijkheid is. De Levende ontmoeten, God zien.

De uitspraak van Don Johannes Bosco liet je neerzetten op jouw overlijdensbericht als een boodschap aan ons. Mag het nu jouw vreugde zijn.

“Goede moed, Je zult zien hoe blij we zullen zijn in het paradijs”