"Overtuigd van de vernieuwing en hervorming van de Kerk"

Een dag na de uitvaart van emeritus paus Benedictus XVI in Rome, namens de Belgische kerkgemeenschap bijgewoond door kardinaal Jozef De Kesel, kwamen op Driekoningen heel wat gelovigen naar de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal van Brussel voor een herdenkingsviering namens het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Kardinaal De Kesel ging voor, in concelebratie met onder meer aartsbisschop Franco Coppola, de pauselijke nuntius, en de hulpbisschoppen en priesters van het aartsbisdom.

Tweede Vaticaanse Concilie

In zijn homilie onderstreepte de kardinaal hoezeer de overleden paus overtuigd was van het belang en de noodzaak van de vernieuwing en hervorming van de Kerk. Van ganser harte en met veel competentie heeft hij als expert deelgenomen aan het Tweede Vaticaans Concilie. En zoals het concilie zelf wist hij dat deze vernieuwing en hervorming zich ook moesten concretiseren op structureel niveau.

En toch bleef het zijn diepe overtuiging: waartoe zou die structurele hervorming dienen als ze niet juist de vernieuwing en verdieping van het geloof op het oog had. In het bijzonder dat in God.

Benedictus XVI leefde toen hij theologiestudent en jonge professor was in een uiterst genadevolle en hoopvolle tijd. Mgr De Kesel: Al vele jaren voor het Concilie hadden de liturgische beweging, de herontdekking en een beter verstaan van de Schrift en de Kerkvaders baanbrekend werk verricht en zo het Concilie mogelijk gemaakt. Voor die vernieuwde theologie heeft hij zich ten volle ingezet en hij is haar altijd trouw gebleven. Maar na het Concilie ontstond ook in de samenleving een verlangen naar vernieuwing en verandering. Ook daar bleek een tijdperk ten einde te lopen. Maar hoe de vernieuwing van het Concilie kon samengaan met die andere maatschappelijke vernieuwingen, dat werd voor hem een grote vraag. En ze is dat nog altijd voor ons.

Een verandering van de tijd

Het gaat niet zomaar om enkele veranderingen: niet een tijd van veranderingen, maar een verandering van de tijd zelf. Een samenleving waarin het geloof in God niet vanzelfsprekend is; waar het geloof wel van betekenis kan zijn voor het privéleven van de burger, maar niet voor de wereld en niet voor de samenleving. Dat heeft hij met grote luciditeit onderkend. Hij heeft er ook onder geleden. Precies omdat het hem ook daarin ging om de waarheid. En ook hier weer niet een theoretische waarheid, maar de waarheid die God zelf is. Natuurlijk heeft hij die vraag op zijn manier beantwoord, vanuit zijn eigen achtergrond en gevoeligheid. En niet iedereen zal het met zijn antwoorden eens zijn.

Maar dat hij ons met die cruciale vraag geconfronteerd heeft en ze met zoveel diepgang heeft behandeld, is een blijvende erfenis die we koesteren en waarvoor we dankbaar blijven.

Lees de integrale tekst van de homilie van kardinaal De Kesel

Bekijk hieronder enkele foto's van de viering.