Vastenbrief Mgr. Johan Bonny: 'Het leven omarmen zoals het komt'

Op zaterdagavond 26 januari sprak paus Franciscus ruim een half miljoen jongeren toe. Ze waren uit alle continenten naar Panama gekomen voor de Wereldjongerendagen. Onder hen ook een vijftigtal jongeren uit Antwerpen. De paus was klaar en duidelijk. Hij liet de jongeren antwoorden en zijn belangrijkste woorden herhalen. Hij sprak over het leven omarmen.

„‘Ja’ zeggen aan de Heer betekent je erop voorbereiden om het leven te omarmen zoals het komt, met al zijn kwetsbaarheid, zijn gewoonheid en vaak genoeg ook met zijn conflicten en eentonigheid”, zei paus Franciscus. „Het leven omarmen zoals het komt, dat betekent ook ons land, onze familie en onze vrienden omarmen zoals ze zijn, met al hun zwakke punten en hun gebreken. Het leven omarmen betekent ook zaken aanvaarden die niet volmaakt zijn, niet zuiver of ‘steriel’, maar daarom niet minder liefde waardig. Is een persoon met een beperking dan geen liefde waardig? Is een persoon die als vreemdeling naar ons toekomt, iemand die een fout beging, iemand die ziek is of in de gevangenis verblijft, dan geen liefde waardig? We weten wat Jezus deed. Hij omarmde de melaatse, de blinde, de verlamde, de farizeeër en de zondaar. Hij omarmde de misdadiger aan het kruis. Hij omarmde en vergaf zelfs degenen die Hem kruisigden. Waarom deed Hij dat? Omdat enkel wat wij liefhebben, kan gered worden. Je kunt een persoon niet redden, je kunt een situatie niet redden, als je er niet van houdt. Enkel wat we liefhebben, kan worden gered. Kunnen we dat samen herhalen? Enkel wat wij liefhebben, kan worden gered. Enkel wat wij omarmen, kan veranderen.”

We staan opnieuw voor de veertigdagentijd. Spontaan – en niet ten onrechte – denken we bij vasten aan enkele voornemens die ons leven kunnen veranderen. Meestal zijn het voornemens om iets te verminderen of iets achterwege te laten. We slepen inderdaad een hoop ballast met ons mee. Vrijheid heeft te maken met loslaten. Met loslaten zijn we echter nog maar halverwege.

De moedigste beslissingen zijn die waarin we voorwaarts kiezen.

‘Ja’ zeggen aan het leven en het omarmen, zoals het op ons afkomt. Het is geen eenvoudige keuze. ‘Ja’ zeggen aan ons werk, onze collega’s en onze werkgever, met alle spanningen die er kunnen zijn, is niet eenvoudig. ‘Ja’ zeggen aan onze familie, ons gezin en onze huisgenoten, met alle onzekerheid die er soms heerst, is niet eenvoudig. ‘Ja’ zeggen aan ons land en onze samenleving, met alle getouwtrek dat we meemaken, is niet eenvoudig. ‘Ja’ zeggen aan mensen en groepen, ondanks het eigenbelang dat hen drijft, is niet eenvoudig. ‘Ja’ zeggen vraagt meestal meer moed en bescheidenheid dan ‘neen’ zeggen.

Voortdoen vraagt meer energie dan afhaken.

Enkel wat we liefhebben, kan worden gered. Paus Franciscus vroeg de jongeren dat zinnetje meermaals na te zeggen, steeds luider. Loop niet weg van de liefde. Alleen uit liefde kan iets nieuws en iets moois groeien, hoe tegendraads die keuze ook kan zijn. Alleen liefde kan onvermoede mogelijkheden uit mensen naar boven halen, hoe verloren hun situatie ook mag lijken.

Geen droombeeld liefhebben, maar het leven zoals het op ons afkomt. Daarmee begint elke verandering ten goede.

Aan het einde van de veertigdagentijd komt de Goede Week. Wat heeft Jezus gedaan? Hij heeft het leven omarmd zoals het op Hem afkwam. Hij heeft de mensen omarmd zoals ze op Hem afkwamen. Hij is ‘ja’ blijven zeggen ondanks alle redelijke argumenten tegen. Om in dat moeilijke ‘ja’ van Jezus mee te stappen, daarvoor hebben we de vasten nodig.

Ik wens u een gezegende veertigdagentijd!