'Gezalfd en gezonden': de chrismaviering in ons vicariaat

Rond 17.30 uur werden alle benoemden en aangestelden in het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen uitgenodigd voor een broodmaaltijd in het restaurant van het Diocesaan Pastoraal Centrum in Mechelen. Het afgelopen jaar ontmoetten velen onder ons elkaar enkel digitaal. Om opnieuw samen te mogen tafelen, deed duidelijk deugd.

Een kleine twee uur later verwelkomde Sint-Rombout de tientallen pastores, vrijwilligers en gelovigen in ons vicariaat met wijde deuren voor de viering van de chrismawijding. 

(Lees verder onder de fotoreportage)

© foto's: Laurens Vangeel

 Aan het einde van de viering benadrukte hulpbisschop Vanhoutte het grote belang van iedereen die zich inzet in ons vicariaat. Hij dankte iedereen uitdrukkelijk voor het grote engagement zowel gezalfd als gezonden te zijn. Lees hier zijn homilie.

Gezalfd en gezonden

‘Gezalfd en gezonden’, zo stelt Jezus zich voor in de synagoge van Nazareth. Hij draagt een tekst voor van de profeest Jesaja. Voor één keer is de homilie belangrijker dan de Schriftlezing. Jezus laat immers verstaan dat de aangehaalde Schriftwoorden in zijn optreden hun vervulling vinden.

Jezus laat eerst horen dat Hij gezalfd is door God met de Geest die over Hem is gekomen, bij zijn doopsel aan de oever van de Jordaan. De woorden van de Vader – ‘Jij bent mijn geliefde Zoon’ – zijn een blijvende balsem voor zijn hart. De zalving met de Geest verzekert Hem van de aanhoudende liefde van de Vader. Als geen ander mag Jezus horen hoe de Vader vreugde in Hem vindt. Zijn leven lang kan Jezus schuilen in de sterke nabijheid van de Vader. Gods liefdesverklaring aan zijn adres is immers geen bevlieging maar een altijd geldende belofte vol goedheid. Op de zalving die Hem te beurt valt, staat geen houdbaarheidsdatum. Het is een belofte waarop God nooit terug zal komen. In de stilte van zijn gebed put Jezus telkens weer kracht uit de weldoende aanwezigheid van zijn Vader.

Later hebben zijn leerlingen het kort samengevat: Jezus is de Christus, de Gezalfde, de Messias. Maar in het leer- en bedehuis van Nazareth laat Jezus nog iets anders horen.

Hij stelt zich voor als Iemand die door God gezonden is om aan armen de Blijde Boodschap te verkondigen. Als Gezalfde is Hij tevens Apostel, van God gezonden.

De vreugde om de zalving houdt Hij niet voor zich alleen. Bewogen door de Geest weet Hij zich vanaf zijn doopsel naar mensen gezonden. Hij verlangt om de blijheid van de zalving met hen te delen. Hij zegt het stilleven in het gezin te Nazareth vaarwel. Onvermoeibaar trekt Hij de baan op om te vertellen dat iedere mens mag delen in de zalving en als geliefd kind van God mag leven. Hij is gezonden om … anderen te zalven, te dopen met Geestkracht en in te wijden in diepe verbondenheid met God. Gezalfd en gezonden wil Hij zoveel uitgestoten mensen ervan overtuigen dat ze in Gods ogen uitverkoren zijn, wel degelijk meetellen, een plaats hebben in Gods hart.

‘Gezalfd en gezonden’ is ook een goede samenvatting van wat het voor ons betekent christen te zijn. In doopsel en vormsel zijn we allen met heilig chrisma gezalfd.

Dit is niet zomaar een ritueel tijdens onze doopselviering. Het is een toerusting met Geestkracht die heel ons leven aangeboden blijft. Het is een goddelijk vaderwoord dat ons blijvend als geliefde kinderen erkent. Het maakt ons allen tot het priesterlijk godsvolk. Gedoopt en gevormd, zijn we dankbaar omdat God ons kent en bemint. We zijn geen verloren stipjes in een onmetelijk heelal. Iemand die groter is dan ons hart zegt ons toe er altijd voor ons te zullen zijn. We zijn kostbaar in Gods ogen, we hebben bestaansrecht bij Hem. Dit kunnen en mogen geloven stemt ons vreugdevol. Priesters van wie de handen bij hun wijding werden gezalfd, zijn in ons midden om er ons steeds weer aan te herinneren dat alles altijd begint met God die ons in Christus het eerst liefheeft en met zijn Geest bezielt.

Maar net als bij Christus stopt het verhaal voor de christen niet bij het ontvangen van de zalving. De balsem van de Geest op ons hart maakt ons immers gereed om de zending te behartigen die God ons toevertrouwt. Hij zendt ons om de vreugde van het evangelie voor te leven en voor te stellen aan allen die er voor open staan.

Net als Christus worden wij op onze beurt apostelen, zendelingen die kansen zoeken om anderen te laten kennismaken met de vreugde van de zalving.

Onze zending bestaat er voor alles in om mensen iets te laten proeven van het veelbelovend karakter van het evangelie. Het is onze missie mensen uit te nodigen om thuis te komen in Gods grote goedheid. Met woord en daad kunnen we in de wereld hopelijk een verschil maken door uitgestoten mensen te zalven, het gevoel te geven erbij te horen, van tel te zijn.

Zusters en broeders, laat het bij ons nooit ‘gezalfd of gezonden’ zijn. Wie de gave van Gods zalving alleen voor zichzelf wil houden, dreigt die te verliezen. De zalving zet immers aan tot delen en wordt pas vruchtbaar in het voluit beleven van onze zending. Maar ook omgekeerd: wie enkel zijn werk en opdrachten voor ogen houdt, komt vlug adem tekort. Een grote zending kunnen we als christen slechts aan in het blijven ontvangen van de zalving met Gods Geest. Laten zalving en zending in ons leven steeds inniger in elkaar vervlochten raken.

‘Gezalfd én gezonden’, laat dit steeds meer de korte samenvatting van ons christelijk leven zijn.

+ Koen Vanhoutte

7 september 2021