Historisch orgel Halse basiliek gerestaureerd

We spraken met Raymond Decoster en Servaas Bosch, beide priester in de Sint-Martinusbasiliek Halle. Ze blikken terug op een zes jaar durende restauratie van de Halse basiliek en een feestelijke avond waar het gerestaureerde orgel een hoofdrol kreeg toebedeeld.

In 2015 zongen we tijdens de eerste zondagsmis na de voltooide binnenrestauratie van onze basiliek uit volle borst en met een blij en dankbaar hart: ‘Dit huis gereinigd en versierd..’, vertelt Raymond. 'In 2021, inmiddels zes jaar later, vieren we het ultieme sluitstuk van meer dan 20 jaar werken aan de Sint-Martinusbasiliek, nu ook het beroemde Stahlhut-orgel (1887), na meer dan 12.500 werkuren, volledig gerestaureerd is.'

'We spelen intussen inderdaad al zes jaar op een elektrisch orgel', vertrouwt Servaas ons toe. 'En hoewel dat een heel kwalitatief elektrisch orgel was, met reële orgelklanken, is het gerestaureerde orgel toch van een ander kaliber.'

Wanneer het orgel nu klinkt, trilt de basiliek een beetje.

Over het gerestaureerde orgel is ook Raymond vol lof: 'Het orgel - de pijpen, de techniek, de speeltafel en het meubel - is niet alleen gerestaureerd, het is ook uitgebreid en werd voorzien van een volledig nieuwe kast (rechts naast de bestaande Lennertz-kast). De firma Schumacher uit Eupen leverde in Halle een meesterwerk af, daar zijn specialisten en orgelliefhebbers het volmondig over eens.

Intonateur Nicolas Alexiades slaagde erin het orgel een prachtige unieke klank te geven. Een klank die inspireert.

'Voortaan beschikken we in de basiliek over een orgel dat de liturgie naar een nog hoger niveau kan tillen,' gaat Raymond verder. 'Het zal mensen troosten in tijden van onrust, wanhoop of verdriet, het zal onze vreugde uitzingen in tijden van feest en het zal ons helpen dichter bij God of – in deze basiliek – bij Maria te komen tijdens momenten van stille reflectie of persoonlijk gebed.'

Op donderdag 11 november – het feest van Sint Martinus, de patroonheilige van de parochie - werd het orgel opnieuw tot leven gewekt tijdens een pontificale vesperdienst, voorgegaan door hulpbisschop Koen Vanhoutte en met beide priesters van de basiliek, Raymond Decoster en Servaas Bosch.

Een datum waarop de wapens zwegen, maar de orgelklanken kwistig uitgestrooid werden. Onder de enthousiaste leiding van pater Jos Bielen werd de vesperdienst eerst ingeoefend, waarna de bisschop in dialoog ging met het orgel om het te laten ontwaken en klanken van troost en vreugde te laten weerklinken. Dat Stahlhut-orgel werd meesterlijk bespeeld door Kris Wittevrongel. De vesperdienst werd afgesloten met het ‘Salve Regina’.