Kleurrijk jaar: Nieuwjaar

Op 1 januari wordt het nieuwe jaar vrolijk verwelkomd. We hopen op een goed jaar waarin iedereen warm en respectvol met elkaar omgaat. Op eenvoudige wijze kunnen we al even ‘oefenen’ in de beslotenheid van het gezin en in onze bredere omgeving. Zo geven we meteen handen en voeten aan de grondhoudingen van de bergrede.

	Zomaar een dag
	Bij ons thuis
	Rondom ons
	Terug naar het overzicht: Kleurrijk jaar. Een mozaïek van impulsen

Zomaar een dag

“Weer drie stuks!”, juicht Jade van zeven als ze de brievenbus leegmaakt. De enveloppen zijn al opengescheurd voor ze onze voordeur binnenstuift. Met de jaarwisseling vallen er bij ons heel wat kerstkaartjes in de bus. Onze dochter vindt al die blinkende kaartjes vol mooie, dromerige en grootse wensen geweldig.

Zelf zijn we wat voorzichtig geworden bij zoveel gulle wensen. We hebben een slecht jaar achter de rug. Een jaar vol blutsen en builen. We hebben het ‘gewone’ nog veel meer dan vroeger leren appreciëren. We leerden kijken naar het positieve in kleine dingen. We leerden ook dat God in barre tijden heel dichtbij kan zijn, in mensen die je mee dragen.

Met aandacht voor die kleine, warme dingen zijn we ook het nieuwe jaar gestart. Op kerstavond gaven we elkaar de opdracht om een week lang op post-itjes te schrijven wat we in elkaar waarderen en om die op te hangen aan het prikbord in onze woonkamer.

Onze jongste ging meteen aan de slag. De tweede in de rij zei bedachtzaam: “Ik vind jou lief, mama, maar waarom? Daar moet ik nog even over nadenken.” De oudste trok zich terug op zijn kamer, want “daar had hij geen pottenkijkers voor nodig”.

Een week lang vulde ons prikbord zich met gele briefjes. Op nieuwjaarsdag verzamelde ons gezin zich rond de kerstboom en lazen we de briefjes aan elkaar voor. Het was een eenvoudig, maar warm moment. 

Dat God mensen onvoorwaardelijk graag ziet, is soms moeilijk uit te leggen. Dat mensen God tot leven roepen als ze verwoorden waarin ze elkaar waarderen, is soms heel abstract. Maar vandaag niet.

Vandaag is het zoals het pasgeboren Kind: eenvoudig en groots tegelijkertijd.

Sylvie

Bij ons thuis

Spreek een periode af waarin je over elkaar opschrijft wat je aan elkaar waardeert. Voor wie dat moeilijk vindt, kan je startzinnetjes meegeven:
Ik vind je lief omdat …
Wat ik leuk vind aan jou is …
Ik kan je niet missen omdat …
Ik geniet van je omdat …
Wat ik grappig vind aan jou is …

Je kunt een groot prikbord maken, maar iedereen kan evengoed zijn of haar eigen plekje voorstellen waarop de post-itjes die aan hem of haar gericht zijn, geplakt mogen worden: een spiegel, een kastdeur, de koelkast, …
Wie nog niet kan schrijven, mag een tekening maken.

Op het einde van die periode creëer je een speciaal moment waarop de post-itjes van elk gezinslid worden voorgelezen. De kleintjes kunnen iets vertellen bij hun tekening.
Een lekker glas chocomelk en een stukje cake maken het nog feestelijker. Proost!

Rondom ons

Kleine, verwarmende, persoonlijke boodschappen kunnen ook in je buurt zorgen voor een dynamiek.

Schrijf een leuke kerst- en nieuwjaarskaart naar je buren met
'Een zalige kersttijd en we kijken uit naar nog vele leuke gesprekjes over de haag in het nieuwe jaar'
of
'Zalig kerstfeest en een sportief nieuw jaar (altijd heel motiverend om je te zien voorbij-joggen ;-)’
of ...

Wie een nieuwjaarsbrief voorleest, spreekt ook steeds de hoop op een goed jaar uit. Traditioneel lezen de kinderen voor hun ouders, grootouders, meter of peter.
Waarom niet eens de rollen omkeren? Een meter of een peter of (groot)ouder kan ook voor zijn of haar petekind of (klein)kind een brief of een gedicht voorlezen. Het kan een brief zijn waarin ze terugblikken op het voorbije jaar én al vooruitblikken op wat het nieuwe jaar brengen zal. Het biedt de gelegenheid om elk gezins- of familielid bij naam te noemen en iets persoonlijks over hem of haar te zeggen.