‘Zoek de gerechtigheid, zoek de ootmoed’ - Koen Desmecht 175ste permanente diaken aartsbisdom

Koen Desmecht is de 175ste permanent diaken voor het aartsbisdom Mechelen-Brussel sinds het Tweede Vaticaanse Concilie het diaconaat als zelfstandig kerkelijk ambt herstelde. De eerste wijdingen dateren van 1970. Het aartsbisdom telt momenteel 90 diakens, het overgrote deel combineert de diakenopdracht met een beroepsleven buiten de kerk. 

De nieuwe diaken is 62 jaar, gehuwd met Ilona, vader van drie kinderen en werkt in het bankwezen. Hij is storyteller in de Sint-Martinusbasiliek van Halle, lid van de zoneploeg en begeesterd coördinator van de catechesewerking. Het diaconaat is een nieuwe stap in een weg die Koen al jaren met overtuiging bewandelt: een weg van geloof, nabijheid en dienstbaarheid. Als diaken hoopt hij mee te kunnen helpen om “Jezus uit de kerk te halen en in ons hart te brengen”. Vriendschap is voor hem de weg daartoe. 

De vreugde van het evangelie

In zijn homilie knoopte aartsbisschop Luc Terlinden aan bij de evangelielezing van de zaligsprekingen die, aldus Mgr Terlinden, bijzonder betekenisvol is om de roeping van de diaken te begrijpen: "Wat de zaligsprekingen ons leren, is dat de diaken geroepen wordt om er een teken van te zijn. Door zijn dienst nodigt hij ons allen uit om de zaligsprekingen te doorleven."

Het eerste kenmerk van deze diaconale dienst is voor de aartsbisschop de vreugde. Het is de vreugde van het evangelie, de vreugde van Christus zelf. Een vreugde die inderdaad paradoxaal is: zij wordt geschonken aan de armen van geest, aan de zachtmoedigen, aan wie treuren, aan wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid. Om deze vreugde te begrijpen, moeten wij onze blik gericht houden op Jezus, zoals ook de diaken geroepen is Jezus te volgen, die niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen.

Armoede van hart

De diaken herinnert ons eraan dat de vreugde van het evangelie ontvangen wordt in eenvoud, in armoede van hart, in het besef van gemis. Het is ook de vreugde die beloofd wordt aan de zachtmoedigen, aan hen die weigeren zich door geweld op te dringen, aan hen die Jezus volgen, de zachte dienaar met een nederig hart. Deze afwijzing van geweld kenmerkt ook hen die treuren en hun troost van God verwachten, evenals hen die verlangen naar de gerechtigheid die van God komt. De diaken is degene die zich aan de zijde stelt van wie treuren en lijden, als teken van Gods nabijheid bij hen.

Wat de zaligsprekingen ons leren, is dat de diaken geroepen wordt om er een teken van te zijn. Door zijn dienst nodigt hij ons allen uit om de zaligsprekingen te doorleven.

Dit teken van Gods aanwezigheid, zo ging Mgr Terlinden verder, krijgt concreet gestalte in de beoefening van de barmhartigheid: “Die barmhartigheid betekent enerzijds vergeving. Maar barmhartigheid betekent ook concrete hulp aan de armsten en meest kwetsbaren: de werken van barmhartigheid. Ook hier gaat het er niet om deze taken van solidariteit en barmhartigheid volledig op de diakens af te schuiven, alsof zij in onze plaats solidair zouden moeten zijn. De diaken is er veeleer als een wachter die ons attent maakt op situaties van armoede en onrecht en ons uitnodigt om, in zijn spoor, zelf ten dienste te treden van de armen”.

De aartsbisschop riep de nieuwe diaken afsluitend op door de nederigheid van hart en van zijn dienstbaarheid een teken te zijn van de vreugde van de zaligsprekingen. Of zoals de profeet Sefanja het in de eerste lezing verwoordde: “Zoek de gerechtigheid, zoek de ootmoed”.

Lees de integrale tekst van de homilie: klik hier

Lees het interview met Koen Desmecht in Kerk en Leven en op Otheo: klik hier

Herbekijk hierna de wijding in foto’s (c Laurens Vangeel)