Groeigroepen in vergeving

Elke mens wordt gekwetst door anderen. Vaak geven deze kwetsuren iemand de nodige hardheid om zich te handhaven, en de nodige mildheid om te blijven liefhebben. Emotionele wonden geven ons dan nuttige levenservaring en kunnen ons meer mens mens maken.
Maar soms bouwen kwetsuren niet op. Soms beheerst het onrecht dat ons werd aangedaan ons hele leven. Dan wordt alles wat we voelen, denken en doen bepaald door de pijnlijke herinnering aan wat iemand, vaak uit onze intiemste kring, ons heeft aangedaan. Of soms lijken we kwetsuren ‘vergeten en vergeven‘ te hebben, maar tasten ze toch ons zelfbeeld en geluk aan.
Jezus kende de kracht van vergeving als een absolute voorwaarde om een gezond en heilvol leven te leiden, in harmonie met anderen. Spijtig genoeg zijn er in de loop der eeuwen heel wat misverstanden gegroeid rond de bevrijdende kracht van deze spirituele waarde.
Vergeven betekent niet alles accepteren of met de mantel der liefde toedekken. Kunnen vergeven is de laatste etappe in het groeien naar diepe innerlijke vrijheid. Deze zoektocht neemt het gekwetste hart ernstig maar laat tegelijk niet toe dat wrok, woede en verdriet ons verlammen en de toekomst domineren.

Jean Monbourquette, Canadees priester, theoloog en psycholoog, tekende een groeiproces uit waardoor mensen stap voor stap op zoek kunnen gaan naar de helende kracht van vergeving in hun eigen leven. Op verscheidenen plaatsen in de wereld gingen kleine groepen op weg om van dit diepmenselijk gebeuren psychologisch én spiritueel proces een persoonlijke ervaring te maken.

Groeigroepen in vergeving staan open voor wie op zoek wil gaan naar de helende kracht van vergeving in het eigen leven. Gedurende een reeks bijeenkomsten worden achtergrond en ervaringsgerichte stapstenen (delen in groep, meditatie, thematische reflectie, schrijfgesprek, creatieve expressie, thuisopdrachten) aangereikt om op zoek te gaan naar het herstel van de innerlijke ‘heelheid‘ en de rol van vergeving hierin. De groeigroep bezorgt de nodige toerusting om nadien de weg zelf verder te bewandelen.

Meer weten over de achtergrond van de groeigroepen vergeving? De visietekst schetst kort de problematiek waartoe de groeigroepen vergeving zijn bedoeld. 

Visietekst groeigroepen vergeving

In het magazine 'Tussen goed & kwaad'  - in september 2010 verschenen bij uitgeverij Halewijn - is het artikel 'Groeigroepen in vergeving' opgenomen. Katie Velghe en Claude Vandevoorde schetsen hierin de methode van de groeigroepen in vergeving.

Interview met Jean Monbourquette (in het Frans)

Een schematische weergave

In dit model wordt er vanuit gegaan dat het groeiproces in vergeving zowel een menselijk en spiritueel gebeuren is. Groeien in vergeving is met andere woorden zowel opgave als gave. Een pelgrimstocht waarbij menselijke inzet en religieuze ontvankelijkheid op elkaar inhaken zonder het één tot het ander te willen herleiden.

Stappen in het vergevingsproces

A. Basisbeslissing

1. Besluiten je niet te wreken en een einde stellen aan het kwaad.

B. Het verzorgen van de eigen wonde

2. Je gekwetstheid en je innerlijke armoede erkennen
3. Je gekwetstheid met iemand delen
4. De aard van je verlies definiëren zodat je erom kunt rouwen
5. Je woede en vergeldingsdrang aanvaarden
6. Jezelf vergeven

C. Wending naar de ander (persoon die kwetste)

7. Proberen de dader te begrijpen

D. Zin-geving

8. De kwetsuur een zin geven

E. Spiritualiteit

9. Weten dat je vergeving waard bent en dat je al vergiffenis gekregen hebt
10. Ophouden met absoluut te willen vergeven
11. Je openstellen voor de genade van vergeving

F. En daarna...

12. Beslissen om al dan niet te verzoenen

Je vindt het vergevingsmodel van Jean Monbourquette uitgebreid beschreven in J. MONBOURQUETTE, Hoe vergeven? Vergeven om te genezen. Genezen om te vergeven, Averbode, 2001.
 

Enkele deelnemers aan een groeigroep en vorming schreven neer wat de groeigroep voor hen betekend heeft.

"Ik heb het moeilijk met een collega. Zij kan bikkelhard zijn. Dit jaar heb ik de opdracht gekregen om met haar samen te werken. Indien ik een tweetal jaren geleden voor deze opdracht zou gevraagd zijn, zou ik de situatie hebben laten varen. Op allerlei manieren zou ik vermeden hebben dat zij mijn naaste collega zou geworden zijn! Nu beluister ik haar voorstellen, en ik voel me minder aangevallen als zij met de scepter zwaait."

"Vorig jaar werd er op mijn school gezegd: “Je bent precies veranderd”. En dat is ook zo. Doorheen de vorming heb ik geleerd om niet langer perfectionistisch te zijn en alles naar mij toe te halen. Ik accepteer met meer gemak dat ik mij niet voor alles verantwoordelijk moet voelen. Mijn werkomgeving is veel leefbaarder geworden. Ik ben zelf liefdevoller en zorgzamer geworden, ook voor wie niet direct mijn beste vriend is."

"De diverse bijeenkomsten hebben mij gaandeweg doen inzien dat ik mij niet langer hoef te vergelden op mijn dochter. Ik hoef niet altijd iets terug te zeggen. Ik ontvang wat zij mij te zeggen heeft en ik heb op mijn beurt het vertrouwen dat ik mijn zeg kan doen. Ja, ik zat te dicht op haar vel. Nu zie ik wat ‘niet vergelden’ teweeg kan brengen tussen mensen. Het lukt me nu veel beter om op een serenere manier om te gaan met mijn dochter. In het gezin gaat alles er veel rustiger aan toe!"

"Dank zij de cursus ben ik minder opvliegend geworden. Ik begrijp nu meer de andere. Ik kon zo opvliegend worden zodat ik mijn relaties teniet deed!"

"Ik werk als verpleegster in een ziekenhuis. Een collega was onwrikbaar geworden toen er gepraat werd over werkverdeling. De werktijden werden stilzwijgende, kille momenten. Ik heb haar uitgenodigd om er samen over te praten. Tot mijn grote verbazing reageerde ze totaal anders dan verwacht. Het is zelfs zo ver gekomen dat ze mij op een dag voorstelde om bij te springen toen ik in een vermoeide periode zat. Had ik deze groeigroep niet gekend, dan zou deze situatie anders zijn verlopen. Relaties openhouden, weet je wel!"

"Tijdens mijn jeugdjaren werd ik ontzettend gedomineerd door een opvoeder op het internaat. Jaren later begon ik eraan te twijfelen of dit wel zo was. Lag het toch niet aan mij? Heb ik alles te zwaar opgevat?
Op een dag ontving ik een uitnodiging om aanwezig te zijn op zijn pensioenfeest. Ik besloot niet naar zijn feest te gaan. Ik besliste om hem de dag voor het feest op te zoeken. Ik wist niet wat ik te verwachten had! Het kon de grootste tegenvaller worden met alle gevolgen vandien! Ik besefte en accepteerde hoe onmachtig ik voor deze situatie stond.
Maar groot was de verwondering dat hij mij bij de aanvang van het bezoek als eerste aansprak: “ Ik heb het jou toch ferm lastig gemaakt, hé!” Dat was voor mij het gelukzaligste moment. Ik had voordien niet kunnen bedenken dat dit mogelijk was. Die namiddag hebben wij samen gelachen en hebben we met elkaar de mooiste namiddag beleefd! De groeigroep heeft mij daartoe de weg gewezen."

"Ik heb een scheiding meegemaakt. De inzichten die de groeigroep ‘relaties openhouden’ mij heeft gegeven, hielpen mij om in de diverse periodes van mijn scheidingsproces te blijven (be)staan ondanks... Ik zou onnodig teveel gestreden hebben tegen en met elkaar op momenten waar het niet altijd nodig was!"

"De groeigroep heeft me geholpen om in dagelijkse situaties te blijven functioneren. Zo was ik onlangs in een supermarkt met mijn drie kinderen, een baby, peuter en kleuter. Tijdens het winkelen zaten de baby en peuter bij de aankopen, aan de kassa zette ik hen op de grond. Ik was nog de laatste aankopen aan het herschikken toen de kassierster bij mij kwam. Ze reageerde heel onvriendelijk, zei dat mijn kinderen nog eens door de kar zouden zakken en dat ik als moeder het dan maar moest weten. Ik probeerde rustig uit te leggen hoe ik met drie kleine kinderen winkelde, maar we kwamen niet tot een goed gesprek. Toen we terug op de parking stonden, dacht ik ‘Hier kom ik nooit meer’. Ik vond het wel jammer omdat ik er graag ga. Het bleef me achtervolgen en twee dagen later heb ik naar de zaakvoerder gebeld. Zonder me te vergelden, heb ik mijn verhaal verteld. Ik kreeg veel begrip en de belofte dat eraan gewerkt zou worden. Ik voel me nu vrij om terug naar die supermarkt te gaan. Stilletjes hoop ik wel een andere kassierster te hebben, maar het is ook geen probleem als zij het is."

"Ik heb veel opgestoken over mezelf en mijn vader. Ik leerde aanvaarden dat hij is wie hij is. Een bijzondere stap in het proces naar vergeving."