Aartsbisschop Luc Terlinden te gast in York bij Anglicaanse Kerk

Vorig jaar najaar herdacht het aartsbisdom Mechelen-Brussel de “Mechelse Gesprekken”. Dat waren de eerste, pre-oecumenische gesprekken tussen de Rooms-Katholieke en Anglicaanse Kerk. Ze werden gehouden in Mechelen tussen 1921 en 1926 onder het voorzitterschap van kardinaal Désiré Mercier en met de goedkeuring van de aartsbisschop van York, Cosmo Gordon Lang, schiepen zij een band tussen beide bisdommen. 

De plechtigheden in september 2025, het eeuwfeest van het einde van deze Mechelse Gesprekken, werden afgesloten met een academische zitting in de Sint-Romboutskathedraal (klik hier voor het verslag). De opvolgers van Mercier en Lang, aartsbisschoppen Luc Terlinden en Stephen Cottrell, spraken er uit de band tussen hun bisdommen te willen behouden en te versterken om concrete stappen naar meer eenheid te kunnen zetten. Aartsbisschop Terlinden verwees daarbij onder meer naar de synodale traditie van de Church of England.

Dit jaar nodigde Lord Cottrell, aartsbisschop van York en primaat van Engeland, zijn Mechelse confrater van 10 tot 12 juli uit als gast op de “General Synod”, de jaarlijkse plenaire vergadering van de Church of England. Hier kon aartsbisschop Terlinden meemaken hoe deze synode werkt. 

Diaken Koen Jacobs, die Mgr. Terlinden vertegenwoordigt voor oecumene, vergezelde de aartsbisschop en brengt via deze site verslag uit van het bezoek.

_{Lees onder de foto verder}

Vrijdag 10 juli 2026

Met een Eurostar van Brussel naar Londen en een Engelse fijne trein van Londen naar York, kwamen aartsbisschop Luc Terlinden en ik deze middag aan in de mooie stad York. 

Net buiten de middeleeuwse stadsmuren is in de jaren 1960 een universiteit gebouwd, een hele campus, waar wij zullen logeren.

Een twintigtal oecumenische gasten op de synode werden afzonderlijk onthaald. De eigenlijke synode startte deze namiddag met een gebedsmoment dat ons vertrouwd overkwam. Een gezongen hymne, een psalm, een Bijbelse lezing, Onze Vader en een zegen, dat is het getijdengebed zoals in de Katholieke Kerk. 

Aartsbisschop van York, Stephen Cottrell, gaf in zijn toespraak uiting aan alles wat hem ter harte gaat: meer jongeren bieden zich aan, er is meer openheid nodig en zeker zorg voor armen. Meningsverschillen mogen er zijn, maar uiteindelijk moeten we samenblijven, met Christus centraal.

Synodale weg

Toen werd onze aartsbisschop, Mgr Terlinden, naar voor geroepen als bijzondere oecumenische gast. Hij dankte zijn confrater Cottrell en had het over de synodale weg die wij willen gaan en die wij bij de Anglicaanse Kerk komen bestuderen. En dat willen wij doen in alle vriendschap, in de geest van de Mechelse Gesprekken. De Synode luisterde heel aandachtig en bedankte hem met een warm applaus.

De Synode ging dan verder met haar werk. Daarover zal ik schrijven in een volgend verslag.

Lees de toespraak van Mgr Terlinden

_{Lees verder onder de foto's}

Zaterdag 11 juli

Wat voel ik wanneer ik deze Algemene Synode bijwoon? Ik voel mij in het parlement. Er is een dagorde, een voorzitter met zijn covoorzitter en een jurist. Sprekers houden om de beurt een toespraak en de grote groep aanwezigen luistert toe.

Er wordt gesproken en nagedacht over een paar grote thema's. 

De juridische werkgroep bracht zijn werkstuk over heel wat vragen. Een gedragscode voor leken en voor clerus, toepassing van privacy-wetgeving. 
 

De Synode is het enige orgaan naast het parlement dat wetgevende kracht heeft. Zij kan regels uitschrijven en indien het parlement deze goedkeurt, worden ze wet.

De werkgroep business had ook zijn werk gedaan. Besteding van fondsen, belegging van eigen middelen, geldinzameling, het werd allemaal voorgesteld. 

Neurodiversiteit

Een mooi, pastoraal thema ging over neurodiversiteit. Psychische aandoeningen als dislectie en autisme, hoe ga je daar in de parochie mee om?

Eenheid van de natie was ook een onderwerp. Nog maar een maand geleden was er zwaar racistisch geweld in Southampton, het leven is daar niet meer hetzelfde.

Op het einde volgt een tijd van vraag en antwoord. Leden van de synode komen aan de micro hun vraag stellen, gaande van "komt er een verslag van dat overleg", over "hoeveel procent van de eigen middelen wordt belegd in groene projecten" tot "waarom wordt zo slecht gezorgd voor de clerus". Van vriendelijk tot agressief. En de betrokken bisschop mag antwoorden.

Dit is een werking van de Kerk die wij niet kennen. Willen wij dit? Of een variant erop? Een vraag om over na te denken.

Zondag 12 juli

Vandaag is er om 11 uur een eucharistieviering in de kathedraal van York. Maar eerst zijn wij te gast op het bisschoppelijke paleis, Bishopthorpe. Aartsbisschop Stephen Cottrell en zijn vrouw Rebecca hebben aartsbisschop Terlinden uitgenodigd. Na het gebed van bisschop Cottrell schuiven wij aan voor een verzorgd Engels ontbijt. 

Nadien krijgen we door de Cottrells een rondleiding in het mooie paleis. De kapel gaat terug tot de 13de eeuw. In de hal hangt een keramiek van Max van der Linden die in 1983 door kardinaal Danneels werd geschonken. 

In York Minster volgt een prachtig verzorgde anglicaanse eucharistie. Wij lopen mee in de intredeprocessie, aartsbisschop Terlinden vlak voor zijn confraters Cottrell van York en Mulally van Canterbury. Het eigen koor zingt, een immens orgel begeleidt en laat door zijn kracht de kathedraal bijna daveren. Dit orgel heeft maar liefst 5.400 pijpen waarvan een aantal een diameter hebben van bijna een halve meter. 

Klik hieronder op de link voor het herbeleven van deze eucharistie. Op minuut 9 verwelkomt aartsbisschop Cottrell hartelijk Mgr. Terlinden.

_{Lees verder onder het Youtubefragment}

Nooit de hoop verliezen

De homilie wordt verzorgd door aartsbisschop Sarah Mulally. 

Haar boodschap is nooit de hoop te verliezen, te geloven dat ons werk niet vergeefs zal zijn.

In zijn slotwoord dankt aartsbisschop Cottrell Mgr. Terlinden heel hartelijk voor zijn komst en voor de vriendschap tussen beide bisschoppen, tussen beide bisdommen.

De aanwezigheid van aartsbisschop Terlinden is niet onopgemerkt gebleven. Na de eucharistie geeft hij twee interviews, waarvan een aan de Church Times. De anglicaanse wereld is oprecht geïnteresseerd in zijn ervaring met en visie op de Algemene Synode. 

Na een werklunch met medewerkers van zowel Canterbury als York in een restaurant met zicht op de kathedraal, is het tijd om naar het station te wandelen dat is gelegen naast restanten van de stadsmuren. 

Los van zijn oecumenisch belang, is York ook een prachtige historische stad die zeker een bezoek waard is. Maar vergeet niet: het is Engeland, om je telefoon op te laden heb je een driepinlader nodig!