Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen

Vandaag vieren we deze madam,
zelfs vanuit Brussel, als het kan.

Haar beeltenis bevindt zicht in de omstreken van Gent.
Er is mij verder niet veel over bekend.

Maar overal is zij te vinden,
opdat haar beeltenis mag klinken,
als een ultieme vriendschapsband,
die taal, cultuur ons overspant.

Wat wij ook mogen geloven, spreken en bezielen,
Haar goedheid kome ons plezieren.

Zij vraagt ons niet, de taal die wij spreken.
Zij zegt ons niet, hoeveel we preken.
Zij moedigt ons gelovig aan,
die band met Jezus aan te gaan.

Haar lied maakt ons deemoedig en bevrijd,
Haar kracht maakt ons tot veel bereik.

Vandaag de dag, het is haar naam,
die ons doet denken aan uw zoon,
die ook vandaag met luide toon,
Filippus stootte van zijn troon,

Filippus die aan Jezus vroeg,
toon ons die Vader, 't is genoeg.

Maar Jezus repliceerde zo gevat,
gij kent Mij nu nog altijd niet,
gij se groten deugeniet.

Zo waren de apostelen in die tijd,
als grote jongens, wereldwijd.
Ze waren zo gewoon van stof,
zo eerlijk, dat het Jezus trof.

Daar is het Jezus om te doen,
die eenvoud van het kleine,
die ruzies kan ontmijnen,

die eerlijk is en overwon,
die liefde voor ons toe ontspon.

Zo is Maria voor de Kerk,
een vrouw, naar menig mensenwerk,
die heeft gedragen in haar schoot,
een Godes mens die vriendschap bood.

Wanneer wij morgen onze mama's gaan gedenken,
dan moet dat niet met zoveel centen,
zoals commercie ons doet kopen,
om zo met aandacht te gaan lopen.

Een mama eren doe je alle dagen
een sms-ke doet ons vriendschap vragen.

't Is niet alleen die zondag omdat 't moet,
genoeg is al een stille groet.

Een poosje aan Maria schenken,
doet ons aan mama even denken.

Zonder een traantje weg te plengen,
zal ons tot bij een ander brengen.

Wanneer we onze mama's dezer dagen nu niet zien,
door overmacht, gedurende een dag of tien,

dan weten zij, er komt die dag,
dat wij tesaam aan papa's graf,
een poosje gaan verwijlen,
de steen beginnen dweilen.

Zo gaat ons leven nu vooruit,
nooit kijkend achteruit,

maar immer met een stille gloed
de toekomst tegemoet.

Laken, 9 mei 2020, Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen, Zaterdag 4 de Paasweek