Kerstmis, Lichtmis, het was niet mis!

Wanneer de avond valt op Lichtmis,

de ochtendkaarsen zijn gedoofd.

Dan rest er mij alleen nog dankend,

die tijd die mij is toebedeeld.

Genietend van een mooie viering,

met sfeer en diepgang hand in hand.

Zo confronterend deze dagen,

die steevast omkeer vragen.

In ´t licht van al die brandende bougiekes

hoop ik op blijvend stille rust,

berust in ´t hart, de bloeddruk in cadans

Om ´t leven terug te zien zoals een kans.

De warme woorden van de lezers

begrijpend zonder omhaal van gemoed,

die brachten menigeen tot inkeer,

het bidden kwam als stille gloed.

Den Daniel, Guido, Marc en Adriaan,

Die konden het op ´t gemakske aan. 

Ze hielden alles goed in ´t oog.

Zo ook de kosters, zo discreet

Van in ´t begin tot op het eind,

zij hielden alles overeind!

Als onze schapen nu weer straks gaan slapen

blijven wij op afstand nog wat waken.

De mis, als Heilige Eucharistie 

werd weeral een groot feest.

voor jong en oud

voor klein en groot,

‘t viel zachtjes in de middenmoot.

De pannenkoeken, hapklaar,

met stokjes voor ´t gemak,

zonder veel afwas en gedoe,

Zo werden we nooit moe…

Zo werd de opdracht van de Heer,

nu ook bij ons, van keer tot keer,

een kracht voor ons om zo te leven,

om stillekes iets door te geven,

aan ieder die er open voor wil staan,

we hebben nog een weg te gaan.

Dirk Vannetelbosch, Laken

Lichtmiszondagavond 2 februari 2025