Diaconie - 10 jaar

Het blijft moeilijk om aan de mensen uit te leggen dat wij van de groep ‘diaconie‘ zijn. Zeggen we dan: “we komen van de parochie”, dan lukt het wel. Ik hoorde iemand me ooit benoemen als:  “het is die van de kerk”. En daar is iets van want het werkgroepje diaconie is opgericht vanuit de pastorale zone Sjalom en de vrijwilligers werken vanuit een gelovig engagement. Wij zingen ook kerstliedjes met Kerstmis, branden een kaarsje en zeggen een gebed bij een overlijden.

De werkgroep diaconie startte in 2016. 

De eerste zoneploeg wou iets speciaals proberen. Ze wilde iets doen voor mensen die om velerlei redenen beetje bij beetje hun sociaal netwerk kwijtraakten. Dat kon door ziekte, een sterfgeval of een ander verlies, door het wegvallen van mobiliteit of het moeten verwerken van een groot ongeluk. Die mensen, eens per maand, samenbrengen met koffie en taart kon weer wat sociale contacten mogelijk maken.
“En dat mag iets kosten”, zei pater Georges.
Dat het gelukt is, bewijst de geste van een anonieme schenker. Deze persoon vernam van deelnemers dat die dinsdagnamiddagen echt warme bijeenkomsten waren. Hij/zij (?) zou daarom jaarlijks een som geld schenken om dit kleinschalig project te helpen bekostigen.
Nu, tien jaar later, is het groepje deelnemers afgeslankt. We hebben een heel kwetsbaar publiek: oudere mensen met vele kwaaltjes, met schrik voor ziekte, besmetting, slechtweer, sterfte… Via via horen we en kijken we uit naar nieuwe mensen die we kunnen aanspreken om ook te komen naar diaconie. Maar de drempel om te komen is soms hoog...
10 jaar diaconie. We proberen echt een dienst te bewijzen aan de gemeenschap vanuit het principe: ”Als de Kerk niet dient, dient ze tot niets”.
Gerda verwoordde het zo: "Diaconie is voor mij dienstbaarheid, is het luisteren naar levensverhalen, is het je laten raken door het lot van de anderen, hen nabij zijn in hun kwetsbaarheid, broosheid en weerloosheid. Zowel de huisbezoeken als de maandelijkse bijeenkomsten geven een gevoel van liefde, solidariteit en vooral mekaar nodig hebben als mens. Voor mezelf een bron van levenswijsheidengenegenheid.'

Jeannine Laurent, lid werkgroep diaconie

Tien jaar diaconie Boutersem: een namiddag vol dankbaarheid, verbondenheid en warmte.

Wat tien jaar geleden begon als een engagement om er te zijn voor mensen die het moeilijk hebben, groeide uit tot een hartverwarmend initiatief dat vandaag niet meer weg te denken is uit onze pastorale zone Sjalom Boutersem. 
Diaconie Boutersem vierde op 9 juni haar tiende verjaardag met een feestelijke bijeenkomst, waarin deelnemers, vrijwilligers en sympathisanten samen terugblikten op een decennium van zorg en verbondenheid.

Maar wat is diaconie precies? 

Het woord “diaconie” (van het Griekse woord “diakonia”, wat “dienst” betekent) is de christelijke term voor dienstbaarheid aan de medemens, met bijzondere aandacht voor mensen die kwetsbaar of eenzaam zijn. Het is een concrete uiting van naastenliefde: luisteren, ondersteunen, bezoeken en mensen opnieuw met elkaar verbinden.

Diaken Emiel Clerckx opende de namiddag met een terugblik op de ontstaansgeschiedenis van diaconie Boutersem. Daarbij bracht hij ook hulde aan de mensen die mee aan de basis lagen van dit mooie verhaal. Vanuit de zoneploeg waren Louisa Henderix en diaken Christ Smeets de grondleggers van de werkgroep diaconie. Hun visie en gedrevenheid vormden het vertrekpunt voor wat later zou uitgroeien tot de ontmoetingsnamiddagen die vandaag voor zoveel mensen een bron van warmte, vriendschap en verbondenheid betekenen.
Doorheen de jaren groeide de werking uit tot een waardevolle ontmoetingsplaats voor inwoners van Boutersem. Een bijzonder moment volgde dan ook toen alle vrijwilligers één voor één werden vernoemd en in de bloemetjes werden gezet. Met warme woorden schetste Emiel ieders unieke bijdrage en sterke punten. Zijn oprechte dankbaarheid maakte nogmaals duidelijk dat het succes van diaconie Boutersem gebouwd is op de inzet van mensen met een groot hart, die zich belangeloos inzetten voor hun medemens.

Vervolgens werd Paul Rabau, voorzitter van Toegankelijk Tienen, uitgenodigd om het woord te nemen. Hij gaf toelichting bij de visie en doelstellingen van de organisatie. Toegankelijk Tienen zet zich in voor een samenleving waarin iedereen volwaardig kan deelnemen, ongeacht leeftijd, beperking of kwetsbaarheid. De organisatie ijvert voor fysieke toegankelijkheid, maar ook voor sociale inclusie, gelijke kansen en het wegwerken van drempels die mensen uitsluiten van het dagelijkse leven. Paul maakte op een inspirerende manier de brug naar de werking van diaconie Boutersem. Ook daar staan ontmoeting, verbondenheid en aandacht voor wie dreigt uit de boot te vallen centraal. Beide organisaties delen dezelfde overtuiging: een warme samenleving ontstaat wanneer iedereen de kans krijgt om erbij te horen en actief deel te nemen. Vanuit die gedeelde visie besloot Toegankelijk Tienen om het jubileum van diaconie Boutersem te ondersteunen met een bijzonder gulle gift, een mooi gebaar van waarderingenverbondenheid.

Naast de woorden van dank was er uiteraard ook ruimte voor gezellig samenzijn. De gasten werden verwelkomd met een feestelijk glaasje cava of een verfrissend fruitsap. Daarna genoten zij van heerlijke belegde broodjes, met zorg bereid door Bakkerij Vandenbeck. De namiddag werd op smaakvolle wijze afgesloten met koffie en een stukje taart, wat zorgde voor vele fijne gesprekken en warme ontmoetingen. 
Ook muzikaal viel er heel wat te beleven. DJ Michiel De Greve zorgde voor sfeervolle achtergrondmuziek die perfect aansloot bij de gezellige sfeer. Daarnaast bracht diaken Herman Van Steenbergen met zijn accordeon een reeks herkenbare, humoristisch ingeleide meezingers. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk: er werd gelachen en gezongen.
Het jubileumfeest van diaconie Boutersem werd zo veel meer dan een terugblik op tien jaar werking. Het was een viering van menselijkheid, engagement en hoop. Een ode aan alle vrijwilligers die dag na dag het verschil maken en een eerbetoon aan de pioniers die mee de fundamenten legden van deze warme werking.
Het werd een sprankelende namiddag om nooit te vergeten: gevuld met dankbaarheid, vriendschap, muziek en verbondenheid. Een namiddag die aantoonde hoe kleine gebaren van aandacht en zorg een groot verschil kunnen maken in het leven van mensen.
Op naar de volgende tien jaar, met evenveel warmte, enthousiasme en inzet voor iedereen die een luisterend oor, een helpende hand of gewoon wat menselijk contact nodig heeft.

Bart Dusart, Emiel Clerckx