OLVrouw trakteert: een namiddag vol gebed, muziek en taart
Op 15 augustus was het opnieuw feest met OLVrouw trakteert, het parochiefeest van Onze-Lieve-Vrouwe-geloofsgemeenschap. Een feest dat ondertussen een mooie traditie is geworden en dat we misschien wel het best kunnen omschrijven als ons jaarlijkse taartenwonder.
De voorbereiding begint immers al weken vooraf. Dan wordt voorzichtig de vraag gesteld: “Wie heeft er zin om een taart te bakken?” Gelukkig komen daar telkens heel wat positieve reacties op. Op de dag zelf zijn we dan ook iedere keer opnieuw blij verrast wanneer een volledige dessertentafel kan worden aangeboden. Ook dit jaar werd ons vertrouwen in het taartenwonder niet beschaamd!
Eerst bidden, dan genieten
Hoewel de officiële organisatie om 14 uur van start ging, was er voordien natuurlijk al heel wat werk verzet. Zr. Caroline en Rudy zorgden, ondanks de drukke dagen die eraan voorafgingen, voor de tafels, de bloemen en de verdere aankleding. Zo stond alles netjes klaar om de vele bezoekers te ontvangen.
De namiddag begon met de vespers, hét avondgebed van de Kerk. En meteen bleek dat we dit jaar op een bijzonder grote belangstelling mochten rekenen. De opkomst was zo massaal dat er bij de organisatie even enige bezorgdheid ontstond: zouden we wel genoeg drank hebben? En vooral… genoeg taarten? Gelukkig mochten we opnieuw ervaren dat het taartenwonder werkt!
De vespers zelf werden voor velen een bijzonder deugddoend moment. Voor sommigen bracht de zang herinneringen aan hun jeugd naar boven. Het Salve Regina raakte anderen dan weer diep. Het Ergo tantum maakte indruk, terwijl sommigen vooral genoten van het rustige, repetitieve karakter van de gezangen.
Het was mooi om achteraf te horen hoeveel verschillende mensen op hun eigen manier iets hadden meegenomen uit deze viering, hoeveel deugd ze ervan hadden gehad en hoe bijzonder ze dat moment hadden ervaren.
Dit jaar kozen we ervoor om binnen de vespers ook een moment van aanbidding te voorzien. Ook dit onderdeel maakte duidelijk indruk op de aanwezigen. Het werd voor velen een bijzonder moment van rust, gebed en ontmoeting met de Heer.
Ook muzikaal was er opnieuw heel wat moois te beleven. Dirk, onze organist, had gezorgd voor twee extra muzikanten: een mama en haar dochter die met hun hobo voor een bijzondere klankkleur zorgden.
En toch liep niet alles helemaal zoals voorzien. Ons kleine orgeltje besloot tijdens de dienst namelijk om letterlijk de geest te geven. Gelukkig liet Dirk zich niet uit het lood slaan. Met de nodige muzikale inventiviteit verhuisde hij naar de piano en werd de dienst daar gewoon verdergezet. Alsof het zo gepland was!
Het was opnieuw een mooie samenwerking van velen: voorganger, orgel, instrumenten, koor, voorzang, lectoren, acolieten, laudaten én aanwezigen — iedereen had het beste van zichzelf gegeven.
En dan… taart!
Na de vespers was het tijd voor het tweede, minstens even belangrijke onderdeel van OLVrouw trakteert: de ontmoeting bij een drankje en — uiteraard — een indrukwekkende hoeveelheid taart.
Marleen Vanoverberghe, die de verantwoordelijkheid voor deze dag op zich nam, verdient daarvoor een heel bijzondere dankjewel. Samen met alle anderen die hielpen met de voorbereiding, de praktische organisatie en de bediening zorgde zij ervoor dat alles vlot verliep.
Maar onze grootste dank gaat misschien wel naar alle bakkers en baksters die weken voordien hun keuken in feestmodus hadden gezet. Dankzij hen konden we ook dit jaar weer vaststellen dat het taartenwonder niet alleen bestaat, maar blijkbaar ieder jaar opnieuw plaatsvindt.
En zo werd 15 augustus opnieuw een mooie namiddag: eerst samen bidden, daarna samen genieten en vooral veel mensen ontmoeten.
Een welgemeende dankjewel aan iedereen die erbij was, die meehielp, zong, speelde, bad, las, klaarzette, bakte of opruimde.
En volgend jaar? Dan stellen we opnieuw die ene belangrijke vraag: “Wie wil er een taart bakken?”
Want één ding weten we inmiddels zeker: OLVrouw trakteert… maar ze heeft gelukkig heel wat helpende handen!