“Ik mocht hier veel liefde ontvangen”
De figuur van Maria spreekt al eeuwenlang mensen aan. Haar eenvoud, tederheid en vertrouwen in God maken haar tot een nabij en herkenbaar voorbeeld van geloof. Talrijke gelovigen ervaren haar als een liefdevolle voorspreekster, die meeleeft met de vreugden, zorgen en noden van het dagelijkse leven. Vanuit dat vertrouwen trekken elk jaar vele pelgrims naar Lourdes, om te bidden, kracht en troost te vinden en hun vreugden, zorgen en verlangens bij Maria neer te leggen.
Ook wij mochten deze zomer deel uitmaken van die lange stoet pelgrims. Met een groep van 24 leerlingen en 6 leerkrachten van het Bernarduscollege in Oudenaarde sloten wij van 12 tot 18 juli aan bij het bisdom Gent voor hun jaarlijkse Lourdesbedevaart. Voor het vierde jaar op rij mochten we jonge mensen - van wie de meesten weinig vertrouwd zijn met het geloof - laten kennismaken met een van de grootste Mariale bedevaartsoorden ter wereld. Onze tocht bracht drie elementen samen: een eerste of hernieuwde kennismaking met het geloof, vrijwilligerswerk bij zieke en oudere bedevaarders, en momenten van verbondenheid en ontspanning.
We mochten op weg gaan met een prachtige groep jongeren. Met oprechte belangstelling gingen de leerlingen in gesprek met de zieke en oudere bedevaarders. Ze luisterden aandachtig, zongen en dansten voor hen en lieten zich raken door deze ontmoetingen. Een meisje vertelde achteraf: "Ik was getroffen door de vreugde en dankbaarheid van de zieke mensen”. Een andere leerlinge merkte op dat deze bedevaart haar verlangen had versterkt om helpend en dienstbaar in het leven te staan. Sommige ontmoetingen in Lourdes bleven nog lang nazinderen. Zo werden we geraakt door een Vlaamse man die met de moto naar Lourdes was gekomen om zijn dementerende vrouw onverwacht te verrassen. De verrassing op haar gezicht, gevolgd door een warme omhelzing, maakten veel indruk op ons.
Even bijzonder was de sfeer binnen onze eigen groep. De leerlingen waakten over de verbondenheid, zorgden ervoor dat iedereen zichzelf mocht zijn en boden warmte en nabijheid aan wie het moeilijk had. Ze durfden zich kwetsbaar op te stellen en creëerden een sfeer waarin ook anderen dat konden doen. Achteraf verwoordden enkele leerlingen hun ervaring als volgt: "Ik mocht hier veel liefde ontvangen" en "We werden snel vrienden, iedereen zijn muur viel weg”. Ook de deelmomenten groeiden uit tot kostbare momenten van verbondenheid. Er werd gesproken over de liefde die jong en oud met elkaar verbindt, over het belang van niet te oordelen omdat ieder zijn eigen verhaal meedraagt, en over de Franse leuze vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid, die de leerlingen in Lourdes werkelijk meenden te ervaren.
Lourdes werd door de deelnemende jongeren ervaren als een plaats van rust en stilte. Tijdens een bezinningsmoment aan de voeten van Maria schreven de leerlingen een brief aan God of aan een overleden dierbare. Het werd een moment dat veel emoties naar boven bracht. Het was ontroerend om te zien hoe ze kwetsbaarheid niet uit de weg gingen, maar juist omarmden. Ook het geloof kreeg in die sfeer ruimte om te groeien. Sommige leerlingen voelden zich aangesproken door de liturgie, ziekenzalving, kaarsjesprocessie en gebedssfeer. Enkelen spraken zelfs expliciet het verlangen uit om zich verder in het geloof te verdiepen. Het viel me bovendien op hoe de jongeren spontaan naar het gebed grepen. Toen een leerlinge ten val kwam, besloten haar medeleerlingen om niet direct de begeleidende leerkrachten om hulp te vragen, maar eerst samen een Weesgegroetje voor het meisje te bidden.
© Mieke Galle
© Mieke Galle
Tijdens onze bedevaart bezochten we ook het Cenacolo, een katholieke leefgemeenschap, opgericht door zuster Elvira, waar mensen met een verslaving of een moeilijke levenssituatie een nieuwe start proberen te maken. Via een leven van gebed, werk en vriendschap groeien zij stap voor stap naar meer vrijheid, verantwoordelijkheid en levensvreugde. We luisterden naar het levensverhaal van een Spaanse en een Franse jongeman, die na jaren van geslotenheid en verslaving opnieuw vreugde, vrijheid en liefde hadden gevonden. Hun getuigenis maakte indruk. De boodschap van de twee jongens voor de leerlingen was eenvoudig maar krachtig: voer kleine gesprekjes met God en leg af en toe je gsm opzij om echt aanwezig te zijn in de werkelijkheid.
Toen we terugkeerden, viel het me op hoe sommige leerlingen zelf een beetje Maria waren geworden. Zoals Maria oog had voor wie klein, arm of ziek was, zo gingen ook sommige leerlingen spontaan één voor één langs bij de zieke bedevaarders op de TGV om persoonlijk afscheid te nemen. Misschien is dat wel de mooiste vrucht van een bedevaart: dat mensen, geïnspireerd door Maria, iets van Gods liefde zichtbaar maken in hun manier van kijken, luisteren en zorgen voor elkaar.
Elien Loobuyck
© Mieke Galle
© Mieke Galle
Laatste aanpassing op 01/09/2026 om 16:36


