Allerheiligen

Een verhaal is altijd ingebed in een context. Het speelt zich immers af op een bepaalde plek en in een bepaalde tijd. Een verhaal speelt zich niet af in de lucht en  kán niet zonder een context. Die maakt het verhaal tot een sprekend verhaal. 

Ons leven is als een verhaal.  Al van bij het begin van ons leven komen we terecht in een context die ons vormt, ons vormt tot wie we zijn. Die context kiezen we niet. Het lijkt wel alsof hij ons kiest. De plek waar je geboren wordt, de omstandigheden waarin je terecht komt of vele dingen die je doormaakt. Het overkomt je allemaal. 

Ook al komt zo’n context over als beperkend, inperkend. Toch vormt hij juist de ruimte waarbinnen we kunnen groeien en mens worden. Binnen een bepaalde context krijgen hoofdstukken, zinnen en letters van een verhaal een unieke betekenis. Binnen een bepaalde context ‘krijgen’ ook wij een unieke betekenis. Binnen een bepaalde context ‘vinden’ wij een unieke zin.

En toch is ons verhaal ook weer méér dan de context waarin het zich afspeelt. Dat het is het eigene van Jezus’ verhaal. Het geeft ons verhaal een perspectief. Dat perspectief is niet iets waarop we moeten wachten. Niet alleen iets voor in een verre toekomst. We hoeven er niet op te wachten. Hier en nu breekt het door en werpt het een nieuw en ander licht op ons leven. 

Zou het dat kunnen zijn wat we op Allerheiligen vieren? Gods liefde zoekt een weg naar ons hart en zo schenkt het ons een nieuw perspectief. De harde feiten die we doormaken, ontnemen ons het zicht op elk perspectief. Ons verhaal dreigt soms in stukjes uiteen te vallen. Dan mogen we onze plaats in Gods verhaal met mensen hervinden. 

Een verhaal kan niet zonder een context. Allerheiligen opent in ons verhaal een nieuw perspectief. Het vertelt ons over een context waarin we veilig en geborgen kunnen leven. Ons geloofsverhaal is geen doekje voor het bloeden. En het ontkent ook niet de harde feiten in ons leven. Maar het vertelt ons bovenal van Liefde die ons hier en nu een perspectief geeft. Dat perspectief wil ons hier en nu omvormen. Soms dreig je verlopen te lopen in een verhaal, in je eigen levensverhaal en dat is nu  net iets wat God nooit zou willen.

Noveenkaars bij de paters salesianen

Rond Allerheiligen en Allerzielen opent zich een stille ruimte in ons hart. Het zijn dagen waarin de sluier tussen hier en de eeuwigheid even dunner lijkt te worden. Onder de liefdevolle voorspraak van Don Bosco, Maria Hulp der Christenen en de jonge heilige Dominicus Savio, richten we onze blik op hen die ons zijn voorgegaan. We gedenken met dankbaarheid de sporen van liefde en goedheid die zij in ons leven hebben achtergelaten.

Gedenken is niet enkel terugkijken met verdriet; het is het vieren van de liefde die blijft. De mens die wij missen, is niet definitief weg. Zij leven voort in de waarden die ze ons leerden en de onzichtbare draad die onze zielen verbindt. De dood kan weliswaar een lichaam wegnemen, maar nooit de liefde die is gedeeld.

Wanneer we in deze dagen een noveenkaars branden in de Kapel van Don Bosco, doen we dat niet alleen tegen de donkerte van het gemis. Elk vlammetje is een symbool van hoop, een baken van dankbaarheid. Het herinnert ons eraan dat hun ziel rust in het eeuwige, goddelijke Licht.

Ook in de eucharistie brengen we onze geliefden heel dichtbij. De misintenties die u aanvraagt, dragen een heel bijzondere meerwaarde met zich mee: de vieringen worden in onze kapel met grote zorg en toewijding gelezen door onze medebroeders missionarissen en studenten vanuit India. In het uitspreken van de namen van uw dierbaren verbinden zij hun gebeden met de wereldwijde kerkgemeenschap en tillen ze hun herinnering op naar het altaar. We vertrouwen hen toe aan de dragende liefde van de Schepper, in de troostende wetenschap dat we in God met elkaar verbonden blijven.

Praktische informatie & Bijdragen:

• Eucharistieviering / Misintentie: € 10,-

• Noveenkaars: € 5,-

U kunt uw bijdrage overmaken via overschrijving op het rekeningnummer van DON BOSCO CENTRALE: BE11 4314 8170 0148.

Laat het licht van de kaarsen een warme deken van troost zijn voor wie achterbleef, en een wegwijzer van vrede voor hen die thuisgekomen zijn.