En toen was er het kleed...

De 7- jarige Emmanuël is al lang geen onbekende meer in onze zondagsvieringen. Van in het begin was hij gefascineerd door wat er in een viering gebeurde. Het duurde dan ook niet lang voor hij vroeg of hij mocht meehelpen. Geen alledaags gebeuren. Een kind dat zelf vraagt om te mogen meehelpen in een viering, dat had ik nog niet veel meegemaakt. Dus nam ik met veel plezier Emmanuël onder mijn hoede. Stap voor stap groeide hij mee in het hele gebeuren, enthousiast en gedreven.
Zijn verlangen om ook een kleed te dragen groeide. En na een dag voor misdienaars in Scherpenheuvel (dank zij Kelly) kon ik het niet meer over mijn hart krijgen hem nog langer te laten wachten. Nu hij zich voorbereidt op zijn Eerste Communie was het moment daar.
En zondag kwam hij plots vanuit de sacristie naar voren. Met ‘een goede morgen’ die niet door iedereen gehoord was zocht hij aarzelend zijn vertrouwde plaats op. Fier als een gieter dat hij nu officieel misdienaar is!
We zullen hem gaandeweg nog een aantal dingen leren en het mosterdzaadje van zijn inzet en enthousiasme kan groeien.
Proficiat, Emmanuël, we zijn blij dat jij onze misdienaar bent.
Wie weet ben je een voorbeeld voor anderen?

Mia Lamaire