Terugkijken naar 14 juni 2026

Kom zeker naar een leuk kennismakingspel op zondag 14 juni. We starten om 9.15 u. aan de pastorie in Vertrijk en om 11 u. gaan we dan samen met de grote mensen feest vieren in de kerk. We willen ze vertellen hoe ook wij als vrienden van Jezus worden uitgenodigd om mee te werken aan Gods droom.
Samen kunnen we veel! Kom zeker!

Deze uitnodiging kregen alle eerste communicantjes en vormelingen van dit jaar en nog vele anderen!
Op zondag 14 juni organiseerden de werkgroepen gezinsviering en catechese samen een afsluitdag van het catechesejaar en het werkjaar van de gezinsviering.

Apostelenspel

Ken je deze 12 mannen? Gewone mensen aan wie Jezus heeft gevraagd om Hem te helpen bouwen aan een wereld waar  iedereen thuis hoort. Wil je weten hoe ze heten en hen een beetje beter leren kennen? 
Met dit apostelenspel werden gezinnen uitgedaagd om de 12 apostelen beter te leren kennen. Voor elke apostel was er een opdracht. Met het vervullen van een opdracht werd een stempel verdiend op de apostelstempelkaart.
Niet enkel de pastorie werd volledig gebruikt voor het spel, maar ook het voorplein en de tuin van de pastorie. Er werden visjes gevangen, huizen gebouwd, gebedjes opgezegd, water overgebracht, puzzels gemaakt…

Gezinsviering

Na het spel vierden we samen de laatste gezinsviering voor de vakantie.
In de eerste lezing brengen Astrid en Mia de parabel van de ‘soepsteen’.

Het verhaal van de soepsteen is een klassiek Europees volksverhaal over de kracht van delen en samenwerken.
Het gebeurde in de Middeleeuwen, de tijd van epidemieën, hongersnood en crisis. 
Een pelgrim op doorreis werd door honger gekweld en klopte op de eerste de beste deur aan. Daar zaten net toevallig enkele families bij mekaar: ze zaten zich, uit armoede, te warmen aan hetzelfde vuurtje. 
De pelgrim begreep best dat de mensen doodarm waren, en dat hij dus niet zomaar om wat voedsel kon bedelen. Hij stelde voor om een grote ketel soep te koken. Iedereen keek verbaasd op van dat voorstel, want voor soep heb je toch heel wat nodig! Dat bleek geen bezwaar te zijn: de reiziger beweerde alles bij zich te hebben in zijn rugzak. Al wat hij nodig had was, was een grote ketel water. 
Goed, ze lieten het zich geen drie keer zeggen, haalden een reuzenketel water, en zetten die op het vuur. 
En toen haalde de man uit zijn rugzak: een steen. Nee, nee, geen gewone steen, zei hij, toen hij de vragende blikken zag, een echte soepsteen! Voorzichtig legde hij de steen in het water en nu maar wachten, vol spanning, vol nieuwsgierigheid. 
De soep zou gekruid moeten zijn, zei de man na een tijdje. Gelukkig was er nog wat zout in huis, en de buurvrouw had ook nog een blaadje laurier en een beetje Spaanse peper. Ze ging het halen. En dan maar weer wachten. 
Er moest eigenlijk een beetje vet in, zei de man. En toen herinnerde zich iemand, dat hij in de kelder nog wat soepvlees staan had. 
Ze zou ook nog wat gebonden moeten zijn, zei de man weer, want hij had in het voortuintje een aardappelstruikje zien staan. De knolletjes gingen erbij. Wat zou je denken van een paar worteltjes, vroeg iemand plots. En iemand anders dacht er net aan dat hij nog een raap of twee had liggen, verstopt, onder de matras. En nog iemand kwam met een struikje prei, en de overbuurvrouw had nog een selderijtje, en een handjevol bonen, en een savooikooltje... en in korte tijd was het huis gevuld met een adembenemende geur. 
Daarna hebben ze gegeten, gegeten tot ze niet meer konden, en nog was de soep niet op... 
Toen nam de pelgrim dankbaar afscheid, en wou vertrekken. Je vergeet je soepsteen, zei iemand. Nee, die mag je houden, antwoordde de man, je kunt er nog honderd keren soep van koken, als je maar net doet, als wij daarnet gedaan hebben.

In dit verhaal wordt verteld dat iedereen een deeltje van de soepgroenten meebrengt. Als besluit leren we hieruit dat als we samen werken en delen er mooie dingen kunnen ontstaan.

In het evangelie vandaag krijgen de leerlingen van Jezus allemaal een opdracht. Jezus zegt hen: jullie moeten Mij helpen om mee te bouwen aan Gods nieuwe wereld. Ze worden gezonden om te doen wat Jezus deed: mensen helpen om gelukkig te worden. Zoals leerlingen van Jezus krijgen ook wij diezelfde opdracht: samen bouwen aan Gods nieuwewereld.

Als we delen gebeurt er iets bijzonder, want zie je, het is als een wonder.
Als we delen gebeurt er iets bijzonder. dan is er voor iedereen genoeg.

Goede God, Gij zendt ons van hieruit om mens voor mensen te zijn.
Geef ons hoop mee voor onderweg en kracht om te leven.
Geef ons de moed om Uw woorden om te zetten in daden.
Doe ons leven met en voor elkaar, naar het voorbeeld van Jezus, Uw Zoon en onze Broer.Amen.

En na de viering was er koffie met zelfgebakken cake of een fris drankje.

Volgend werkjaar 

Zondag 13 september starten we een nieuw werkjaar met een eerste gezinsviering.
Jonge vriendjes van Jezus met hun (groot)ouders of andere begeleiders worden van harte uitgenodigd.
Een mooie gelegenheid elkaar, na de lange vakantie weer te ontmoeten.
Noteer deze datum alvast in je agenda. Maak ook dan weer even tijd voor Jezus en voor uw vrienden.