Caritas: Naaste met dementiebeeld

NAASTE MET DEMENTIEBEELD

Zo stille zit je daar,

starend voor je uit,

de tocht van de wind

doet de plant naast je

meer bewegen

dan je kwetsbare bestaan,

en toch,

starend in je ogen

fluistert een verhaal

vol herinnering,

vol angst en aarzeling,

is gisteren nu voorbij

of moet wat geweest is

nog komen,

is het komende 

reeds nabij

of is het al voorbij,

het ‘hier en nu’

van dit moment

is geen grens

maar ruimte van ontmoeting,

jij aan mijn zijde,

in je breekbare bestaan,

doet me mezelf vinden,

even breekbaar met je mee,

je houdt mijn hand vast,

is dit mijn lichaam

of ben ik thuis

in de vreemdeling,

jij, blijf je zelf

en ik kom mezelf opnieuw tegen,

soms vluchtig voor even,

maar het is echte zegen.

(©capoenpiet)