Christen nooit op ons eentje (homilie bisschop Koen Vanhoutte)
Lees hieronder de homilie van hulpbisschop Vanhoutte gehouden op 31 mei, op de feestdag van het Bezoek van Maria tijdens een gebedsviering in Scherpenheuvel.
Christen zijn we nooit op ons eentje. Christen worden we pas als we uit onszelf treden, in beweging komen en op weg gaan om broers en zussen in het geloof op te zoeken. Ons geloof groeit als we het kunnen delen met anderen. Zo ging Maria eertijds op weg naar haar zwangere verwante Elisabeth voor een bijzondere ontmoeting.
Het bezoek van Maria was uitdrukking van haar dienstbaarheid in het huishouden van haar verwante. In die zin was het eenvoudig, alledaags. Ze deelden de vreugden en zorgen van vrouwen in verwachting. Hun ontmoeting bleek echter niet oppervlakkig. Hun gesprek kreeg diepgang. Beiden werden vervuld van Gods Geest die hun aandacht scherpte voor het wonder in het leven van de ander. Maria had vernomen hoe Elisabeth door Gods wonderwerk op latere leeftijd een kindje mocht ontvangen. Maria ging haar opzoeken en groeten. Van haar kant kon Elisabeth - verlicht door de Geest – Maria begroeten als gezegende onder de vrouwen, als moeder van de Heer. Elisabeth wenste haar geluk met haar groot geloof. Maria had groot vertrouwen in Gods Woord dat werkt.
De ontmoeting tussen Maria en Elisabeth werd een sterk geloofsgesprek. Ze mochten iets vermoeden van Gods werkzame aanwezigheid in het leven van de ander. Ze toonden respect voor elkaars levensroeping, die ze vol vreugde bevestigden. Ze proefden een diep geluk in het geloof aan Gods Woord. Het was een zaligheid dit Woord te zien gebeuren in hun eigen bestaan. Gods mededogen was groot voor hen. Ze wisten zich door Hem benaderd, aangeraakt. Ze voelden elkaar dan ook goed aan in het onderkennen van de tekenen van Gods goedheid in hun leven.
Hun gesprek bleef niet eindeloos duren. Als het bijzonderste was gezegd, mondde het uit in gebed. Na de zaligspreking van Elisabeth aan het adres van Maria volgde het Magnificat, het danklied van Maria. Ze looft en dankt er God om zijn goedgunstigheid. De bron van haar geluk noemt ze bij name. Ze geeft uiting aan haar grote vreugde om Gods werkzame aanwezigheid in haar klein leven.
Paus Franciscus heeft ons op de synodale weg geplaatst. Hij ziet christenen graag samen op weg. Hij noemt ons het heilige Volk van God onderweg. Ons doopsel en vormsel maken ons tot broers en zussen. Een christen overleeft niet buiten de brede kerkfamilie. We hebben elkaar nodig om in deze tijd goede getuigen te worden van Gods goedheid, ons getoond in de Heer Jezus. Paus Franciscus nodigt ons dan ook uit om elkaar te ontmoeten, te overleggen, te onderscheiden waar het op aankomt. Een stevige basis daarvoor is ongetwijfeld de concrete solidariteit onder elkaar, het delen van elkaars vreugden en zorgen. Onderlinge liefde is een basiskenmerk van Jezusleerlingen. Met wortels in dit stevige fundament van dagdagelijkse dienstbaarheid groeien diepere ontmoetingen.
Om daartoe te komen is een grote openheid nodig voor de verlichting door Gods Geest. Hij leert ons zien met nieuwe ogen. Hij schenkt ons voorbij de eerste indrukken een diepere inkijk in ons leven. Hij leert ons ontdekken hoe God – meer dan we vermoeden – aan het werk is in ons hart. Christenen die elkaar ontmoeten, tonen eerbied voor elkaars unieke levensroeping. Samen mogen ontdekken hoe God ons roept en zendt in deze tijd, is een bron van grote vreugde en geluk.
Een synodale Kerk is geen parlement waar na discussie een meerderheid beslist. Een synodale Kerk luistert naar de Geest en zoekt de sporen van Gods nabijheid in ons leven. Maria en Elisabeth hebben het ons getoond. We kunnen hun voorbeeld volgen. In onze ontmoetingen groeit er best ruimte voor het delen van ons geloof. Samen op weg gaan is voor christenen voor alles een gebeuren in de diepte, een spirituele reis. Op weg naar de oktobersynode kunnen we ons daarin oefenen. Waar het ons te beurt valt elkaar in de diepte te ontmoeten, zullen we een grote vreugde smaken en met Maria blijven bidden en zingen: Magnnificat: ‘hoog de Heer, Hij tilt ons op, Hij doet ons grote dingen’.