Dit was ons Caritas Abdijweekend: een inspirerende blik op palliatieve zorg

Palliatieve zorg. Een thema dat niet meteen tot de verbeelding spreekt. Maar zo belangrijk in een samenleving waar het levenseinde al te vaak in de taboesfeer zit, hoewel de bestemming van elke mens. Hoog tijd dus, meende het team caritas in het vicariaat, om tijd en ruimte te scheppen om de spirituele zorg bij het levenseinde onder de aandacht te brengen.
Dus verzamelden een twintigtal pastores en pastoraal vrijwilligers op 20 juni in de abdij van Averbode voor een inspirerend weekend over dit thema.

“De palliatieve weg kent vele vormen van lijden, ook spiritueel en existentieel”, legt Christel Decap, teamverantwoordelijke voor caritas, uit. “Daar waar de kwetsbare persoon zich het meest bang en machteloos voelt, weet hij zich doorheen de liefdevolle relatie met de zorgverlener ten diepste gedragen en verbonden. Goede zorg maakt ruimte voor andere dingen dan het lijden, zodat de vrijgekomen ruimte gevuld kan worden met wat zacht, zinvol en troostend is.” 

Sabien Hons, pastor in AZ Sint-Maarten in Mechelen, spreekt over de kunst van leven én sterven. Zij vergelijkt de mens met een ei dat gaandeweg openbarst. “Kunst is op zoek te gaan naar de eidooier die ons verbindt met een groter geheel en met wat ons overstijgt.” Sabien licht ook toe wat de ziekenzegening zo krachtig maakt: “Sterven met een zegen op je lippen en op je hart, omwille van de manier waarop je hebt liefgehad, brengt een verzoenend en gelovig thuiskomen in overgave”, zegt ze.

Professor Marc Steen somt de verschillende soorten van lijden op die bij het levenseinde samen komen. “Hoewel het lijden op zich niet zinvol is, is er geen weg zonder leven en dood. Wél een weg erdoorheen”, klinkt het. “De ultieme vraag die zin geeft aan het leven is ‘Heb ik liefde ontvangen en gegeven?’”

De deelnemers ontdekten tezelfdertijd ook hun eigen krachtbronnen. Je kunt immers pas anderen op hun pad begeleiden, als je zelf stevig gegrond bent. Dus geven we enkele tools mee: een lichamelijke oefening gebaseerd op meditatie en focusing, het uittekenen van je levenslijn en het onderzoeken van de stabiliteit van je eigen spirituele stoel. Tussendoor laven we ons aan de liturgische momenten van de abdijgemeenschap.
“Het is een voorrecht om mensen op het levenseinde nabij te mogen zijn”, zegt palliatief verpleegkundige Katrien. “Dit weekend geeft me inspiratie en voeding om, stevig geworteld, mensen liefdevol te begeleiden naar de overkant.”