Laatste gasthuiszusters-augustinessen verlaten Diest

De laatste gasthuiszusters zijn van het kloostergebouw van AZ Diest naar een woonzorgcentrum verhuisd. Pastoor Felix scheef er deze tekst over.

Einde van een tijdperk vol barmhartigheid

Ik voel mij weemoedig en verweesd. Ik verlies mijn huis van toevlucht waar ik veel steun kreeg en aanmoedigingen.
Op woensdag 10 oktober vertrokken de twee laatste gasthuiszusters-augustinessen uit hun klooster naar het WZC Sint-Jozef in Rillaar. Hun kloosterhuis in de Michel Theysstraat wordt overgedragen aan het Algemeen Ziekenhuis. De zusters gaven vier eeuwen zo veel. Nu laten alles achter en geven het aan Diest en aan de zieken. Eerder waren Zuster Augusta, Amandina en Huberta al verhuisd. Algemeen overste Zuster Rita en zuster Assumpta zijn nu ook vertrokken om meer comfort en verzorging te krijgen. Met hun vertrek valt het doek over meer dan vierhonderd jaar dienst aan de zieken in onze stad.

Diest wordt armer zonder Gasthuiszusters Augustinessen.

(lees verder onder de foto)

Zr. Rita Mentens, de laatste overste ©Felix Van Meerbergen

Er rest alleen dankbaarheid en grote eerbied voor die zusters van het volk en hun werk sinds de eerste zusters uit Tienen in 1619 naar Diest kwamen om het zieltogende gasthuis op de Lange Steenweg over te nemen.
De zusters laten ons sporen na. Niet alleen de prachtige religieuze kunst die onze Sint-Sulpitiuskerk met zo veel mooie dingen heeft verrijkt en mooier heeft gemaakt. Maar ook met hun vroegere Sint-Jozefziekenhuis laten zij aan onze stad en omgeving achter als een huis van hoop, troost en genezing. En ook het wzc Sint-Augustinus werd door hen, jaren geleden uitgebouwd en in leven gehouden. Ziekenhuizen en rustoorden zijn nu anders en moderner geworden, maar de geest en de nabijheid die zij hebben gegeven zullen nooit mogen vergeten worden in deze stad.

Generaties vrouwen kwamen, meestal in de kracht van hun jeugd, hierheen en gaven hun leven aan kwetsbare medemensen.

Zij gaven in goede en kwade dagen hun leven voor die mensen. Ze stonden aan het begin van nieuwe leven in het moederhuis en aan het einde brachten ze veel mensen aan de grens van het het beloofde land. Vandaag zijn wij weemoedig bij dit verhaal dat ten einde loopt. We willen de laatste overste, Zuster Rita Mentens, bijzonder danken. Ze staat haast symbool voor dé gasthuiszuster.

Ik doe een oproep aan het stadsbestuur om de laatste overste het ereburgerschap van de Stad Diest te geven.

Aan haar maar eigenlijk aan al die anderen. En waarom zouden we, als we nog eens een naam voor een staat moeten zoeken, die niet ‘gasthuiszustersstraat’ noemen? Dank u zusters, dank u. Ik wil u allen danken voor uw gastvrijheid. Ik weet dat een tijd voorbij is. Maar er blijven eeuwige tekens.

Pastoor Felix Van Meerberghen