Oktober rozenkransmaand

Oktober is de rozenkransmaand, zo genoemd omwille van het feest van O.-L.-Vrouw van de Rozenkrans op 7 oktober. Een maand om dit gebed te bidden, te ontdekken, te herontdekken.

Voor vele mensen is het rozenkransgebed zo vertrouwd dat ze geen bijzondere maand nodig hebben om het te bidden. Ze bidden het dagelijks of toch regelmatig. Het is van oudsher de volkse invulling van het Getijdengebed dat priesters en religieuzen op verschillende momenten van de dag bidden en dat sedert het Tweede Vaticaans Concilie opnieuw aan alle gelovigen is toevertrouwd. Maar het getijdengebed is wat ingewikkelder, wat moeilijker ook met de psalmen en hymnen en lofzangen en lezingen en gebeden. Het rozenkransgebed is eenvoudiger met herhaalde weesgegroeten die om de grote mysteries van Gods liefde heen gebeden worden.

Ook priesters en religieuzen bidden het! Naast het getijdengebed is het ook voor hen een vertrouwd gebed. 

Hoe komt het dat dit gebed zo vertrouwd en geliefd is? Het heeft zeker te maken met de opvoeding. Vroeger was het een dagelijks weerkerend ritueel, zeker in de meimaand of de oktobermaand, maar ook doorheen het jaar, om ’s avonds samen de rozenkrans te bidden in de huiskring. Het behoort tot de vroegste herinneringen van generaties gelovigen en al wat men van huis uit meekrijgt, is vertrouwd.

Een andere reden ligt in de eenvoud van het gebed. Je moet er niet bij nadenken, het stroomt verder in de herhaling van de weesgegroetjes. Wat voor sommigen vervelend overkomt, is voor anderen juist rustgevend. Het is echter niet een ‘aframmelen’ van weesgegroetjes!

De meeste mensen hebben het hoofd en het hart tijdens het bidden bij dierbaren, bij mensen in nood, bij geliefden die overleden zijn… het zijn de intenties die meeklinken met de weesgegroetjes.

Het vertrouwvolle, rustgevende gebed draagt al waar het hart van vol is. Het is precies die ruimte voor het hart dat dit gebed geliefd en vertrouwd maakt.

De voornaamste reden is wellicht te vinden bij Jezus aan het kruis, die op dat ogenblik zijn Moeder schonk als moeder van al zijn leerlingen. We bidden niet zozeer tot Maria, maar mét Maria in het rozenkransgebed. De blijde, de droeve, de glorievolle en de lichtende mysteries hebben haar leven geraakt en verheven. In alle omstandigheden van lief en leed bleef Maria geloven. Haar vertrouwen in de Heer is totaal en als een zuster in het geloof bidt zij met ons mee, waakt zij bij ons lief en ons leed.

Zo vertrouwvol als de huiskamer en het gezin van velen destijds waar de rozenkrans klonk, zo vertrouwvol en dierbaar is ons gebed nu omdat Maria meebidt. We zijn nooit alleen!

Met de uitbraak van de coronapandemie, toen iedereen moest thuisblijven, zijn we begonnen met de rozenkrans dagelijks te bidden met intenties die mensen ons via de telefoon of via e-mail aanboden. Via EclipsTV komen we sindsdien in de huiskamer bij de mensen terecht. Na een korte pauze, begonnen we opnieuw dit gebed wekelijks vanuit de basiliek uit te zenden. Het is onvoorstelbaar hoeveel mensen meebidden en hoe dankbaar ze hiervoor zijn. Wij krijgen voortdurend dankbare reacties en dat zegt toch wel iets over de betekenis van het rozenkransgebed! Het vindt kracht in de eenvoud, in de verbondenheid, in de huiselijkheid.

Het is een gebed dat verbindt. Het is vooral Maria die verbindt!

Bid mee de rozenkrans, iedere woensdag om 9 uur op EclipsTV: uitgezonden vanuit de Basiliek van O.-L.-Vrouw van Scherpenheuvel.

Luc Van Hilst